Monthly Archives: lipiec 2015

Albowiem wydawało mi się, że człowiek
jest taki właśnie jak twierdza. Kruszy mury
żeby zapewnić sobie wolność, ale wtedy staje
się fortecą zburzoną i wydaną gwiazdom.
Wtedy rodzi się nieistnienie.
/Antoine De Saint-Exupery „Twierdza”/

——————————————————————————————————————————————–

———————————————————————————————————————————————

Augustów miasto otoczone dziewięcioma jeziorami i rozległą Puszczą Augustowską. Wodna stolica północno-wschodniej Polski. 

——————————————————————————————————————————————-

——————————————————————————————————————————————-

Kanał Augustowski to bezcenne, unikatowe w skali europejskiej dzieło budownictwa wodnego z pierwszej połowy XIX wieku. Stanowi świadectwo wysokiego kunsztu technicznego i realizatorskich umiejętności polskich inżynierów wojskowych i cywilnych. Ta wodna arteria miała połączyć Wisłę – przez rzeki: Narew, Biebrzę, Nettę i Czarną Hańczę – z Niemnem, a następnie przez rzekę Windawę z portem nadbałtyckim Windawą. Ponieważ projektowany Kanał Windawski nie został zbudowany – Augustowski łączy się z Bałtykiem poprzez Niemen.

———————————————————————————————————————————————

Autorem projektu i kierownikiem robót pierwszego etapu budowy Kanału był podpułkownik Ignacy Prądzyński, późniejszy generał z powstania listopadowego. Ideą tego ogromnego przedsięwzięcia było uniezależnienie się od celnego dyktatu Prus w handlu przez port w Gdańsku. Korzystne zakończenie „wojny celnej” z Prusami spowodowało zaniechanie budowy „windawskiego” odcinka arterii. Z tego powodu Kanał Augustowski pozostał jedynie drogą wodną o znaczeniu lokalnym – służąc przewozowi towarów i flisowi drewna do Wisły i Niemna. W latach międzywojennych Kanał Augustowski stał się niemałą atrakcją turystyczną jako malowniczy krajobrazowo szlak kajakowy, żeglarski i komunikacji statkami pasażerskimi. Taką też funkcję zaczął pełnić po drugiej wojnie światowej na polskim odcinku.

Czynione są starania o uruchomienie dla ruchu turystycznego wschodniej części Kanału, znajdującej się na terytorium Białorusi. Wśród znawców, wodniaków i miłośników Suwalszczyzny ma Kanał swą od dawna utrwaloną renomę. Już pierwsi jego „odkrywcy” określali tę drogę wodną mianem „dzieła znamienitego”, przeprowadzonego „przez najrozkoszniejsze i bardzo malownicze okolice (…), z licznymi śluzami gustownie zbudowanymi, które podwyższają piękność jego”. O wyjątkowym pięknie i krajoznawczo-turystycznej atrakcyjności Kanału zadecydował niespotykany gdzie indziej – z całym bogactwem przyrodniczym – pejzaż doliny Biebrzy u jej styku z rzeką Nettą oraz urozmaicony krajobraz borów i jezior Puszczy Augustowskiej, którą ten Kanał przecina z zachodu na wschód. Jego długość – od śluzy Dębowo nad Biebrzą do śluzy Niemnowo na Białorusi – wynosi 101,2 km (z czego po stronie białoruskiej 19,45 km). Trasa Kanału Augustowskiego przebiega przez Białobrzegi, a następnie przez Augustów, skąd prowadzi przez jeziora i stawy: Necko, Białe, Studzieniczne, Ślepe, Staw Gorczycki, Orlewo, Paniewo, Krzywe i Mikaszewo Duże i Małe, Mikaszówek. Na jego szlaku położone są znane wsie letniskowe: Studzieniczna, Płaska, Mikaszówka, a nadto – nad pobliskim jeziorem Serwy – wsie: Serwy, Sucha Rzeczka i Małowiste.

System wodny Kanału Augustowskiego reguluje 18 śluz (3 na terytorium Białorusi). Od śluzy Dębowo (109,92 m n.p.m.) do śluzy Gorczyca (124,73) wyrównują one wznoszącą się różnicę poziomów, która wynosi 14,81 m. Od szczytowego punktu w Gorczycy (124,73 m n.p.m.) poziom wód przez kolejne śluzy, aż do ostatniej w Niemnowie (92,96 m n.p.m.) obniża się o 31,77 m. Niedobór wody od śluzy Swoboda uzupełnia – przez ciek Suchej Rzeczki – jezioro Serwy oraz poniżej śluzy Sosnówek rzeka Czarna Hańcza; w części południowej Kanału podobną rolę pełni jezioro Sajno. Przy każdej śluzie znajduje się jaz, który pełni funkcję upustu nadmiaru wody. Przez większość śluz przerzucone są mosty dróg lokalnych.
Źródło: http://www.suwalszczyzna.pl

 Zdjęcia: Joanna Wieczorek

——————————————————————————————————————————————–

Szukanie szczęścia dla niego samego

nie daje nam nic poza złudzeniem.

/Marcel Proust/

———————————————————————————————————————————————–

Jak długo istnieje życie,

tak długo istnieje nadzieja.

/Teokryt/

——————————————————————————————————————————————-

Miejsce Pamięci Narodowej /Piotrków Trybunalski, ul Żeromskiego/

Dziś kamienica, jak wiele innych  w mieście. W latach okupacji miejsce tortur, cierpień i kaźni Polaków.

Fot: J.Wieczorek

——————————————————————————————————————————————-

———————————————————————————————————————————————

———————————————————————————————————————————————-

Dziś leniwie wyglądająca wieś letniskowa nie przypomina  tej z 28 listopada 1944 roku, kiedy została spacyfikowana przez wojska niemieckie za wspierania ruchu oporu.

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

Wybiegł złodziej w nocy, wziąwszy worek pusty,
Wszedł w pole sąsiada, by nakraść kapusty,
Zatrzymał się w miejscu, gdzie największe głowy
W Imię Ojca Syna – wnet będę gotowy
I ślicznej kapusty zaniosę do domu,
Choć wcale nie zgrzeszę przeciwko nikomu,
Bo siódme nie kradnij – mówi przykazanie…
Ja siódmej nie ruszę ani spojrzę na nią
I tak też uczynił: sześć główek wycina,
Każdą siódmą mija, od pierwszej zaczyna
I pół głosem szepcąc siódme przykazanie,
Naciął po sześć główek kapusty na łanie.
Właściciel tymczasem z dwoma parobkami
Wszystko to słyszeli, skryci za krzakami.
W chwili, gdy miał umknąć, chwycili złodzieja
I tak przywitali pana dobrodzieja:
Tyś miał siódme w myśli, my piąte mieć chcemy,
I tylko do czterech grzmocić cię będziemy!
Raz, dwa, trzy i cztery! gospodarz mu liczy…
Piąte nie zabijaj! – tak batogiem ćwiczy.
I znów zacznie z dołu, do czterech rachuje…
Złodziej krzyczy, błaga, uczynku żałuje.
Kiedy już miał dosyć, gospodarz mu rzecze:
Tyś przekroczył siódme a ja piąte, człecze!
Niechaj to dla ciebie nauką się stanie,
Byś lepiej rozumiał Boskie przykazanie!

———————————————————————————————————————————————–

Malwy się cisną koło płota,
są strojne, jak dziewczęta!
Skąd taka bierze się ochota,
że każda uśmiechnięta?
Skąd tyle bierze się wesela,
że takie barwne kwiaty?
Ptaszęca cieszy je kapela
i wiatr, co leci w świat!
Gdy co dzień patrzą w płomieniste
słońce – to nie dziwota,
że takie śmigle i ogniste,
choć u krzywego płota…
/Alina Kwiecińska/

———————————————————————————————————————————————-