Kartki w książce rozmawiają-20.01.2016

Pierwsza kartka jeszcze cicha,
druga kartka troszkę wzdycha,
a nagłos się żali czwarta:
„Patrzcie, jestem już podarta!”
A ta szósta znowu strona
niszczy, bo jest pognieciona.
Ósma czyni wielki lament:
„Całą oblał mnie atrament!”
„A kto czytał mnie, dwunastą,
ten położył na mnie ciasto.”
Piętnasta mieć musi dąsy:
ktoś dorobił babci wąsy!
Zrozum też dwudziestej żale,
bo sąsiadki nie ma wcale!
Skądże dzieci się dowiedzą, 
czy kapturka wilki zjedzą?
Wzdycha też dwudziesta piąta,
popłakuje sobie z kąta:
„Ja chcę do siostrzyczek wrócić!
Proszę w ogień mnie nie wrzucić!”
A te wszystkie biedne kartki
W głos zawodzą i w głos piszczą:
„Chcemy być u takich dzieci,
co książek nigdy nie niszczą”!

/S. Schuchowa/

—————————————————————————————————————————————-

Zamyślenia