W anielską noc-19.01.2016

Kiedy śnieżny ocean zapłoni się zorzą,
gdy pod stopy podpłynie cichy i pokorny,
gdy z kadzielnic przestworzy wstanie dym wieczorny,
a w niebieskich arkadach gwiazdy w krąg rozgorzą
kiedy oczy twe dźwigną zdumione i mokre
ciszę – smukłe kolumny, strojne w blasków liście,
kiedy w żaglach obłoków, wydętych
srebrzyście, wypłynie z wolna księżyc pramityczny okręt
usłyszysz głos wysoki dźwięczący nad światem,
orszaki wśród krużganków zstępujące w bieli
otoczą cię, nad tobą szum skrzydeł anielich
poruszy złote żagle niebieskiej fregaty.
Wtedy skronie nakryjesz gwiazdami jak mitrą,
z białymi orszakami, białym korowodem
popłyniesz serca ludzkie zagarniać niewodem
przy cichym plusku wioseł, w takt srebrzystym cytrom.

/Konstanty Dobrzyński/

—————————————————————————————————————————————–

Zamyślenia