Nie znajdują-8.11.215
8 listopada 2015
Ponieważ Mały Książę był senny, wziąłem go na ręce i poszedłem dalej. Byłem wzruszony. Wydawało mi się, że niosę kruchy skarb. Wydawało mi się nawet, że na Ziemi nie istnieje nic bardziej nietrwałego. W świetle księżyca patrzyłem na blade czoło, na zamknięte oczy, na pukle włosów poruszane wiatrem i mówiłem sobie, że to, co widzę, jest tylko zewnętrzną powłoką. Najważniejsze jest niewidoczne.[…] Ponieważ półotwarte wargi uśmiechały się leciutko, powiedziałem sobie jeszcze: „To,co mnie wzrusza najmocniej w tym małym śpiącym królewiczu, to jego wierność dla kwiatu,to obraz róży, który świeci w nim jak płomień lampy nawet podczas snu”. I wydał mi się jeszcze bardziej kruchy. Byle podmuch wiatru może zgasić lampę-trzeba dobrze uważać.I tak idąc, o świcie odnalazłem studnię. […]Podniosłem wiadro do jego warg. Pił, mając oczy zamknięte. To było tak piękne jak święto. To było czymś więcej niż pożywieniem. Ta woda zrodzona była z marszu pod gwiazdami, ze śpiewu bloku, z wysiłku mych ramion. Sprawiała radość sercu-jak podarek. […]-Ludzie z twojej planety-powiedział Mały Książę-hodują pięć tysięcy róż w jednym ogrodzie… i nie znajdują w nich tego, czego szukają…
-Nie znajdują-odpowiedziałem.
-A tymczasem to, czego szukają, może być ukryte w jednej róży lub w odrobinie wody…
-Oczywiście-odpowiedziałem.
Mały Książę dorzucił:
-Lecz oczy są ślepe. Szukać należy sercem.
/Antoine de Saint-Exupery-Mały Książę/
—————————————————————————————————————————————-
Brak komentarzy to “Nie znajdują-8.11.215”