Jestem podobna do tej samotnej gruszy-11.05.2016

Jestem podobna do tej samotnej gruszy,

Co w polu stoi posępna i dzika.

Wszystkim nie ufa – i wszystkich unika…

I mam jak ona – wielką rozpacz w duszy.

A jednak czasem spadają na gruszę

Śnieżnych gołębi igrające stada:

Podobnie jak wspomnień niewinnych gromada

Dobrze, że nawiedza czasem ma spragnioną duszę.

Gdy cel ich widzę-gdy o przeszłość pytam.

Jakaś przedziwna słodycz mnie przenika.

Cała – choć wiosna już przeszła-zakwitam…

I-czy mnie tknęła laska czarownika,

Że znowu życie w białej szacie witam…

/J.W./

—————————————————————————————————————————————–

Zamyślenia