Szczyt niesprawiedliwości to-11.02.2016
Szczyt niesprawiedliwości to: uchodzić za sprawiedliwego nie będąc nim.
/Platon/
———————————————————————————————————————————————————————
Szczyt niesprawiedliwości to: uchodzić za sprawiedliwego nie będąc nim.
/Platon/
———————————————————————————————————————————————————————
Nazywanie mnie hipokrytą uważam za swoisty komplement. To znaczy, że potrafię dostrzec obie strony medalu.
Nie trzeba być bogaczem, by ofiarować coś cennego drugiemu człowiekowi.
Można podarować mu odrobinę swojego czasu i serca.
/D. Green /
—————————————————————————————————————————————–
Chora zazdrość jest ściśle związana z brakiem poczucia własnej wartości i tożsamości.
[J. Kołodziej]
—————————————————————————————————————————————–
Konkurs, organizowany od pięciu lat, cieszący się niesłabnącym zainteresowaniem młodzieży, ma na celu ukazanie postaci rtm. Witolda Pileckiego- niezłomnego żołnierza RP, uczestnika wojny w 1920 roku z Rosją bolszewicką, żołnierza Września 1939 roku, oficera AK, dobrowolnego więźnia Auschwitz, organizatora obozowej organizacji ruchu oporu, uciekiniera z obozu, żołnierza Powstania Warszawskiego, jeńca oflagów, żołnierza II Korpusu we Włoszech. Główny organizator, Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1, stara się uatrakcyjnić konkurs tak, aby poszerzał także wiedzę z zakresu historii naszego kraju. Dotychczas młodzież uczestniczyła w wycieczkach po Piotrkowie Trybunalskim – który jest m.in. kolebką polskiego parlamentaryzmu, ale i miejscem narodzin takich postaci jak gen. Stefan,,Grot” Rowecki. W historii konkursu odbyły się także wykłady Instytutu Pamięci Narodowej, projekcje filmów, teatru TV. Młodzież miała zaszczyt spotkać się z Andrzejem Pileckim, co okazało się być ogromnym przeżyciem dla młodzieży i opiekunów. Wszelkie szczegóły dotyczące konkursu znajdują się w regulaminie poniżej.
Bardzo późno zdobywamy się na odwagę wiedzenia tego, co wiemy.
/Albert Camus/
————————————————————————————————————————————-
Dom, w którym Joel mieszkał ze swoim tatą, był położony nad rzeką. […]
Nad rzeką Joel miał swoją tajemnicę. Tuż przy wysokich filarach dźwigających wielki żelazny most, po którym pociągi przejeżdżały z turkotem kilka razy dziennie, leżał ogromny blok skalny, pęknięty na pół. Kiedyś skała była okrągła, pęknięcie podzieliło ją na dwie równe części, a Joel wyobrażał sobie, że to kula ziemska. Gdy wślizgiwał się w szczelinę pachnącą mokrym mchem, fantazjował, że znajduje się głęboko we wnętrzu ziemi, tej samej, na której powierzchni żył. Tajemnica to móc zobaczyć coś, czego inni nie widzą. Leżał w szczelinie i wydawało mu się, że może zmieniać rzeczywistość, jak tylko chce. Na wzburzonych, skłębionych falach wiosennej rzeki nie tańczyły spławiane kłody, lecz delfiny. Stary przewrócony pień drzewa na mieliźnie, do którego handlarz końmi, pan Under, przywiązywał swoją łódkę, to hipopotam wystawiający z wody wielki łeb. A pod powierzchnią czaiły się krokodyle w oczekiwaniu na swoją zdobycz. Siedząc w rozpadlinie, Joel mógł udawać się w dalekie podróże. W rzeczywistości jeszcze nigdy nie wyjeżdżał z ciemnych lasów. Nigdy nie widział morza. Ale to nic. Kiedyś tam pojedzie. Gdy tata Samuel wreszcie postanowi rzucić pracę w lesie. Wtedy pojadą tam razem. Czekając, aż to się stanie, mógł leżeć w rozpadlinie i podróżować. Wyobrażał sobie, że rzeka to cieśnina między Mauritiusem a Reunion, wysepkami na wschód od Madagaskaru. Wiedział, jak to wygląda. Tata Samuel opowiadał mu, jak bardzo trzeba być ostrożnym wpływając w tę cieśninę. […] Tata Samuel był marynarzem. Wiedział, o czym mówi. Kiedy Joel widział w wodzie delfiny i hipopotamy, to właśnie opowieści taty ożywały na jego oczach. Teraz Joel miał jedenaście lat i wiedział, że to tylko zabawa. Ważne jednak, aby bawić się na serio. W przeciwnym razie sprzeniewierzyłby się własnej tajemnicy.
/Henning Mankell, Pies, który biegł ku gwieździe, Warszawa 2008/
—————————————————————————————————————————————–
Już dom widać, dym na niebie pełznący cierpliwie
i matkę w oknie z dłonią nad oczami.
/Tadeusz Różewicz/
—————————————————————————————————————————————–
Człowiek jest zdumiewający, ale arcydziełem nie jest.
/Joseph Conrad/
—————————————————————————————————————————————–