Pierwszymi jezuitami, którzy stanęli na piotrkowskiej ziemi, byli św. Piotr Kanizy oraz Dominik Mengino, którzy przybyli tu w listopadzie 1558 r., by uczestniczyć w Synodzie Piotrkowskim jako teologowie legata papieskiego, bpa Alojzego Lippomaniego. Ale prawdziwie związali się z Piotrkowem dopiero sto lat później. Warto przypomnieć, że XVI wiek był dla Kościoła czasem reformacji i fascynowania się nowinkami, które osłabiały i dzieliły wspólnotę Chrystusową. Obradujący w latach 1545-1563 Sobór w Trydencie pokazał, że teologowie jezuiccy potrafili najpełniej wykazać błędy protestantów i jednocześnie najgruntowniej wyjaśniali naukę Kościoła odnośnie do atakowanych prawd wiary. Robili to spokojnie i rzeczowo, z zachowaniem obiektywizmu i szacunku dla oponentów. Ich wiedza i postawa predysponowały ich do tego, by w imieniu Kościoła dać najlepszy odpór protestantyzmowi, nie tylko przez tradycyjne formy duszpasterstwa, ale przede wszystkim przez prowadzenie szkół katolickich, w których (jak pokazała historia) jezuici wykształcili i wychowali kwiat inteligencji katolickiej.

Jednak początki obecności jezuitów w Piotrkowie były skromne. Od 1651 r. dojeżdżali tu z Rawy Mazowieckiej, by głosić kazania i spowiadać w kościele farnym, w którym w tym czasie przebywał cudowny obraz Matki Bożej Trybunalskiej. Bardzo możliwe, że już wtedy u stóp Trybunalskiej Pani śpiewano ułożone przez jezuitów Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Marii Panny, czy odprawiano wprowadzone przez nich nabożeństwa majowe.

Dopiero w 1677 r., przy obecnej ulicy Pijarskiej, zakonnicy otworzyli w Piotrkowie własną placówkę duszpasterską, na którą składały się: drewniana kaplica i budynek mieszkalny. W 1695 r. poświęcono kamień węgielny pod budowę kościoła. W planach była również budowa szkoły, ale różne trudności, w tym „potop” szwedzki, przemarsze wojsk saskich i moskiewskich, wreszcie kolejne zarazy, bezustannie opóźniały realizację zamierzeń. Pomimo niesprzyjających warunków nie zaniechano robót. W 1701 r. wznowiono prace murarskie przy kościele. Jak notuje ks. Paszenda: „W 1706 r. otworzono szkołę średnią, następnie studia wyższe: w 1709 filozofię, a w 1723 – kurs teologii dla kleru diecezjalnego. W 1716, dla zaopatrywania mieszkańców miasta w leki, przy furcie klasztornej założono aptekę. (…) Najpierw kaplica, później kościół jezuitów stały się spowiednicą miasta. Jezuitom powierzono też kaznodziejstwo trybunalskie (deputaci Trybunału Koronnego każdej niedzieli na Mszy św. w kościele farnym słuchali kazań, w których bez ogródek wytykano niesprawiedliwość i inne występki ławników i palestry). (…) W mieście, w którym wyrokami Trybunału często padały głowy oskarżonych, jezuici zajmowali się także więźniami, a skazanych przygotowywali na śmierć. W diariuszach domu odnotowywano przy tej okazji nawrócenia protestantów i Żydów”. Poza tym prowadzili na szeroko zakrojoną skalę misje ludowe, nieraz w bardzo odległej okolicy, ucząc przy tym podstawowych prawd wiary.

     Piotrkowskim jezuitom nie dane było jednak żyć i pracować spokojnie. Latem 1731 r. pożar zniszczył kolegium i zaledwie cztery lata wcześniej konsekrowany kościół. Na zgliszczach kamieniczek przystosowanych do potrzeb szkoły pobudowano teraz jeden piętrowy budynek, nazwany później „kolegium starym”. W cztery lata po pożarze z fundacji prymasa Teodora Potockiego powstał konwikt szlachecki, a w 1754 r., w odpowiedzi na stale zwiększającą się liczbę uczniów, rozpoczęto budowę „kolegium nowego”. W 1733 r. dokonano ponownej konsekracji odbudowanej po pożarze świątyni. W 1773 r. doszło do największej tragedii w historii jezuitów, czyli do kasaty zakonu. Piotrkowska świątynia przeszła w ręce pijarów, którzy wprowadzili tu wiele zmian. Najbardziej nas interesującą było sprowadzenie z archiwum trybunalskiego cudownego obrazu Matki Bożej Trybunalskiej, która (umieszczona w głównym ołtarzu świątyni w roku 1829) odbierała tu od tej pory wielką cześć.

Latem 1918 r. jezuici wrócili do Piotrkowa, Tym razem na dziewięć lat. Na lata kolejne, czyli do roku 1945 przejęli świątynię księża diecezjalni. 8 kwietnia 1945 r. synowie św. Ignacego z Loyoli powrócili do Piotrkowa, tym razem (miejmy nadzieję) już na stałe, by pracować „na większą chwałę Bożą” rozwijając m. in. kult Trybunalskiej Pani dla dobra tutejszego Kościoła.

——————————————————————————————————————————————–

Źródło: http://www.mbtrybunalska.pl/sanktuarium/

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

———————————————————————————————————————————————–

Kościół wzniesiony w latach 1901-1903, murowany z cegły, w stylu neogotyckim. Projekt budowy wykonał Feliks Nowicki. Konsekrowany w 1908 roku.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

———————————————————————————————————————————————

 REGULAMIN KONKURSU ,,MÓJ NAUCZYCIEL”

organizowanego przez: dyskusyjny klub nauczycielski Forum Oświatowe w Piotrkowie Trybunalskim

 pod patronatem honorowym:

Ministra Edukacji Narodowej

poseł na Sejm RP Elżbiety Radziszewskiej

Łódzkiego Kuratora Oświaty w Łodzi

Niezależnej Telewizji Lokalnej TV NTL w Radomsku

I. Cele konkursu

– sławienie postaci znanych Piotrkowian oraz mieszkańców terenu powiatu piotrkowskiego, bełchatowskiego i radomszczańskiego – nauczycieli i wychowawców kolejnych pokoleń,

– budowanie autorytetu dobrego nauczyciela i wychowawcy młodzieży,

– budowanie szacunku wobec historii zapisanej ludzkimi losami,

– budowanie więzi międzypokoleniowej,

– utrwalanie tradycji środowiska lokalnego,

– utrwalanie przyjaźni

II. Uczestnicy konkursu

Wszyscy chodziliśmy bądź jeszcze uczęszczamy do szkoły – toteż każdy może być uczestnikiem konkursu. Nie ma tu ograniczeń wiekowych.

Oczekiwanymi uczestnikami konkursu są przedszkolaki, obecni uczniowie wszystkich typów szkół i etapów kształcenia oraz absolwenci – nie tylko ubiegłoroczni ale także z lat minionych.

Dużą satysfakcją będzie udział dzieci, rodziców i dziadków – całych rodzin, których członkowie przedstawią swoich nauczycieli jako tych, którzy w ich życiu odegrali znaczącą rolę.

Konkurs kierowany jest także do nauczycieli – zarówno czynnych zawodowo jak i tych którzy wspominają wydarzenia z czasu swojej pracy.

III. Termin oraz forma konkursu

TERMIN: rozstrzygnięcie konkursu: wrzesień 2013 roku

FORMA KONKURSU

kategoria wiekowa: przedszkolaki, uczniowie klas I – III szkoły podstawowej

Dzieci wykonują pracę plastyczną na temat ,,Moja pani, mój pan”, przedstawiającą pracę nauczyciela. Praca plastyczna może być wykonana dowolną techniką. Format pracy nie mniejszy niż A – 3. Uczestnik konkursu może zgłosić więcej niż jedną pracę plastyczną.

Prace należy podpisać – w prawym dolnym rogu należy umieścić metryczkę zawierającą imię i nazwisko uczestnika, nazwę przedszkola lub szkoły oraz wiek.

Termin składania prac upływa z dniem 12 czerwca 2013 roku.

Prace można złożyć osobiście lub przesłać na adres:

Biuro poselskie poseł Elżbiety Radziszewskiej

dkn Forum Oświatowe

97-300 Piotrków Trybunalski

ul. Słowackiego 13

kategoria wiekowa: dowolna, bez ograniczeń

Czy jakiś nauczyciel wywarł wpływ na Twoje życie? Pozostawił trwały ślad w Twojej pamięci? Któremu zawdzięczasz tak wiele? A może ukształtował Twoją drogę zawodową? Być może zainspirował Cię.

Opowiedz o nim pisząc literacką pracę konkursową.

 Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest przedłożenie dowolnej pracy literackiej o charakterze wspomnieniowym lub fabularnym (np. fragment pamiętnika, esej, opowiadanie, list, wywiad lub inna). Praca objętościowo może osiągnąć maksymalnie trzy strony maszynopisu (czcionka – Times New Roman, wielkość 12, interlinia pojedyncza). Prace należy złożyć w trzech egzemplarzach. Prace należy podpisać pseudonimem i włożyć do koperty na wierzchu której należy również napisać pseudonim. Do tej koperty dołączamy małą kopertę w której należy umieścić informację zwierającą imię i nazwisko, adres zamieszkania, adres email, numer telefonu. Obydwie koperty umieszczamy w trzeciej na której zapisujemy adres korespondencji.

Termin składania prac upływa z dniem 12 czerwca 2013 roku.

Prace można składać osobiście lub przesłać na adres:

Biuro poselskie poseł Elżbiety Radziszewskiej

dkn Forum Oświatowe

97-300 Piotrków Trybunalski

ul. Słowackiego 13

,,Mój zawód – moja pasja”

Droga koleżanko, drogi kolego.

Konkurs adresowany do nauczycieli, bez względu na wiek, nauczany przedmiot, pełnioną funkcję, stan zawodowy (nauczyciel czynny, emeryt).

Nic piękniejszego jak wskazywać to co piękne i wartościowe. Nauczając prowadzić drogą ku przyszłości. Doświadczenia w kontaktach z dziećmi, młodzieżą i ich rodzicami są wielką kopalnią wiedzy na temat młodego pokolenia naszego społeczeństwa. Jakie to doświadczenia – podziel się nimi. Jakie zainteresowania, jaka praca twórcza, jakie przemyślenia, dążenia i oczekiwania towarzyszą Twojej pracy? Sukcesy, porażki, nagrody, wyróżnienia, rozterki i dylematy pewnie też nie są Wam obce. Być może na Waszej ścieżce zawodowej pojawił się uczeń, który zainspirował Was do podjęcia nowych wyzwań. Jakie były początki a jak dzisiaj przebiega Wasza praca zawodowa? Podzielcie się nimi – wspomnieniami i doświadczeniami. Wskażcie swoich mistrzów.

Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest przedłożenie pracy literackiej o charakterze wspomnieniowym lub fabularnym (np. fragment pamiętnika, esej, opowiadanie, list lub inna). Praca objętościowo może osiągnąć maksymalnie trzy strony maszynopisu (czcionka ? Times New Roman, wielkość 12, interlinia pojedyncza). Prace należy złożyć w trzech egzemplarzach. Prace należy podpisać pseudonimem i włożyć do koperty na wierzchu której należy również napisać pseudonim. Do tej koperty dołączamy małą kopertę w której należy umieścić informację zwierającą imię i nazwisko, adres zamieszkania, adres email, numer telefonu. Obydwie koperty umieszczamy w trzeciej na której zapisujemy podany niżej adres korespondencji.

Termin składania prac upływa z dniem 12 czerwca 2013 roku.

Prace można składać osobiście lub przesłać na adres:

Biuro poselskie poseł Elżbiety Radziszewskiej

dkn Forum Oświatowe

97-300 Piotrków Trybunalski

ul. Słowackiego 13

VI. Postanowienia końcowe

 Wręczenie nagród nastąpi w pierwszej połowie października 2013 roku (szczegóły, co do terminu rozstrzygnięcia konkursu zostaną podane osobom zainteresowanym odrębnym pismem).

Prace plastyczne wezmą udział w wystawie pokonkursowej natomiast prace literackie w całości lub fragmenty prac zostaną opublikowane w formie biuletynu. Organizator nie zwraca prac nadesłanych na konkurs. Zgłoszenie prac na konkurs uważane będzie za uznanie warunków regulaminu i wyrażenie zgody na publikowanie danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 28.08.1997r. o ochronie danych (Dz. U. Nr 133 poz. 883) a także zrzeczenie się praw autorskich.

 Organizator zastrzega sobie prawo zmiany regulaminowych zapisów konkursu, po uprzednim zawiadomieniu uczestników konkursu.

Decyzje komisji konkursowej są nieodwołalne.

Odpowiedzi na wszelkie pytania dotyczące konkursu udzielają:

Anna Frymus afa2005@interia.pl

Marta Jureńczyk mjurenczyk@o2.pl

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie.

Poszedłem w lasy ogromne szukać
buków czerwieni

jeżyn dojrzałych dzięciołów małych
rogów jelenich
jagód prawdziwych wilg piskląt żywych
mrowiska

i w oczy sarny – brązowej panny
popatrzeć z bliska
szyszek strąconych – tajemnic sowich
zająca

i strach mnie porwał
na myśl o Bogu – bez końca

/Ks. Jan Twardowski/

———————————————————————————————————————————————

———————————————————————————————————————————————

———————————————————————————————————————————————-

———————————————————————————————————————————————–

———————————————————————————————————————————————–

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

———————————————————————————————————————————————-

Wystawa ,,Zbrodnie niemieckie na ziemi łódzkiej w czasie drugiej wojny światowej”

Autorzy: Adam Sitarek (komisarz wystawy), Michał Trębacz – pracownicy Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Łodzi

Polska została dotknięta tragedią drugiej wojny światowej w szczególny sposób. W jej trakcie z rąk Niemców zginęło ok. 5,4-5,6 mln obywateli polskich, z tego ok. 644 tys. wskutek bezpośrednich działań wojennych. Pozostałe ofiary były rezultatem zbrodniczej polityki okupanta.

Prezentowana wystawa ukazuje zbrodniczą politykę okupanta niemieckiego, realizowaną w trakcie wojny na obszarze województwa łódzkiego w granicach z sierpnia 1939 r. Twórcy wystawy przyjęli na jej potrzeby szeroką definicję pojęcia ,,zbrodnie niemieckie”, rozumiejąc pod nim całość działalności okupanta niemieckiego zmierzającej do pośredniej i bezpośredniej eksterminacji mieszkańców zajętych ziem.

Na omawianym na wystawie obszarze można odnaleźć wiele przykładów zbrodniczej aktywności okupanta niemieckiego. We wrześniu 1939 r. przez ziemię łódzką przetoczył się front, pociągając za sobą ofiary wśród żołnierzy oraz ludności cywilnej, mordowanej przez oddziały Wehrmachtu. Wiele miast regionu padło ofiarą terrorystycznych nalotów bombowych. Szczególnie tragicznie doświadczony został Wieluń, gdzie zginęło prawdopodobnie 1200 osób, a zabudowę zniszczono niemal w 75%. Elita intelektualna regionu padła ofiarą tzw. Intelligenz Aktion. Do dnia dzisiejszego w wielu miejscach, m.in. podłódzkim Brusie, odnajdywane są masowe mogiły wymordowanych jesienią i zimą 1939 r. najwybitniejszych przedstawicieli społeczeństwa II Rzeczypospolitej. Niemieckie więzienia zapełniły się osobami skazanymi za nieprzestrzeganie surowych rozporządzeń okupanta. Część z nich została ,,w majestacie prawa” wymordowana, pozostali wysyłani byli do obozów pracy i obozów koncentracyjnych.

Druga wojna światowa oznaczała także kres wielowiekowej obecności społeczności żydowskiej zamieszkującej region łódzki. Żydzi poddani zostali brutalnym, poniżającym szykanom, stłoczeni w gettach, a następnie w ogromnej większości wymordowani w komorach gazowych Chełmna nad Nerem, Auschwitz-Birkenau i Treblinki.

Część sprawców zbrodni została ukarana po zakończeniu drugiej wojny światowej. Najwyżsi rangą – namiestnik Kraju Warty Arthur Greiser i szef Generalnego Gubernatorstwa Hans Frank zostali skazani na karę śmierci. Ogromna większość zbrodniarzy, zwłaszcza niższego szczebla, nie została ukarana i uniknęła kary.

Władze państwowe oraz społeczeństwo podjęły się po wojnie wysiłku na rzecz upamiętnienia ofiar zbrodni. Na miejscach kaźni pojawiły się pomniki, powołano specjalne instytucje, które z jednej strony zajmowały się miejscami pamięci, z drugiej zaś popularyzowały wiedzę na temat zbrodni niemieckich.

 Źródło informacji:http://ipn.gov.pl/

Kliknij odnośnik „więcej”, aby obejrzeć całą galerię zdjęć.

Z inicjatywy p. pedagog Teresy Cecotki i współudziale nauczycielek: p. Ireny Zielińskiej i Joanny Wieczorek w dniu 11 października 2012 roku uczniowie klas piątych i szóstych Zespołu Szkolno-Gimnazjalnego w Niechcicach udali się na wycieczkę (opis pod galerią). (more…)

Tablica pamiątkowa w budynku przy ulicy Słowackiego 1 w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie się urodził i spędził dzieciństwo Stefan Paweł Rowecki, ps. ,,Grot”.

———————————————————————————————————————————————

Zapraszam do obejrzenia prezentacji multimedialnej przygotowanej w ramach projektu pn. ,,Kamienie Pamięci – historie żołnierzy wyklętych”, realizowanego przez Instytut Pamięci Narodowej, aby pobrać prezentację:

kliknij tutaj /UWAGA! plik w formacie ppsx o rozmiarze 37,6 MB/

—————————————————————————————————————————————–

W ramach projektu pn. Kamienie pamięci – historie Żołnierzy Wyklętych organizowanego przez Instytut Pamięci Narodowej w Szczecinie uczniowie Zespołu Szkolno-Gimnazjalnego w Niechcicach uczestniczyli w dwugodzinnej,  żywej lekcji historii. W murach naszej Szkoły gościł po raz trzeci p. ppłk Jerzy Kacperczyk. Uczennice klasy III a Gimnazjum: Angelika Sobala i Ludwika Ryżewska przygotowują pracę na temat naszego zacnego gościa. Niniejszy projekt ma na celu upamiętnienie losów i czynów naszego bohatera podziemia niepodległościowego z lat 1944 – 1956 związanego z historią regionu, zasługującego na upamiętnienie. /Więcej informacji wkrótce/. (more…)

Uczniowie klas piątych i szóstych  Zespołu Szkolno – Gimnazjalnego w Niechcicach w dniu 21 października 2011 roku wzięli udział w wycieczce do Piotrkowa Trybunalskiego i Milejowa.

W ramach programu „Multimedialna Pracownia Ekologiczna” dzieci uczestniczyły w lekcji bibliotecznej w Bibliotece Pedagogicznej w Piotrkowie Tryb. Tematyka zajęć dotyczyła Polskich Parków Narodowych. Prowadząca: lekcję p. Aneta Gnyp wymieniła parki narodowe w Polsce, omówiła zasady ochrony przyrody w parku narodowym, sklasyfikowała parki ze względu na najważniejsze elementy podlegające ochronie. Przypomniała o zasadach zachowania się na obszarach parków narodowych (miejscach dziedzictwa  społeczno – kulturowego). Następnie uzasadniła celowość tworzenia parków narodowych. Zajęcia urozmaicone ciekawostkami z wykorzystaniem programów  multimedialnych bardzo podobały się uczniom.

Dzieci uczestniczyły również w zajęciach w Planetarium. Dzięki lekcji „pod sztucznym niebem” mogły zaobserwować różnorodne zjawiska fizyczne i astronomiczne, których obserwacja na prawdziwym niebie jest trudna i zajęłaby dużo czasu. Prowadzący opowiedział wiele ciekawostek o ciałach niebieskich, stanie nieważkości i lotach kosmicznych. Zajęcia w planetarium wzbogaciły i usystematyzowały wiedzę zdobytą przez uczniów wcześniej na lekcjach przyrody.

Na koniec wycieczki zwiedziliśmy cmentarz i pomnik 631 polskich żołnierzy poległych w kampanii wrześniowej w bitwie pod Piotrkowem.

Wycieczkę zorganizowano z inicjatywy p. Małgorzaty Sierant oraz mojej.

Joanna Wieczorek. Kliknij odnośnik więcej aby obejrzeć galerię zdjęć. (more…)