Monthly Archives: sierpień 2012

,,Śląska Jerozolima” to nazwa, którą często określane są Wambierzyce. Ta niewielka wieś stała się znanym ośrodkiem pielgrzymkowym związanym z kultem Matki Bożej. Tu jak głosi przekaz, w XII wieku niejaki Jan z Ratna odzyskał wzrok, a jego oczom ukazała się postać Matki Bożej. Na pamiątkę tego wydarzenia wybudowano w 1263 roku drewnianą kaplicę.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

W XVII wieku na jej miejscu powstała Bazylika pod wezwaniem Nawiedzenia NMP. Jest to obecnie monumentalna budowla, wznosząca się nad niewielkim rynkiem, do której prowadzą równie monumentalne schody. Kościół ma ciekawą barokową architekturę, oraz bogaty i cenny wystrój z XVIII wieku.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

Będąca przedmiotem kultu, wykonana z lipowego drewna figurka Matki Boskiej Królowej Rodzin pochodzi z XIV wieku.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

Na pobliskiach wzgórzach i w centrum wsi znajdują się liczne kaplice, kapliczki i bramy, wchodzące w skład Kalwarii. Powstawała ona w okresie od końca XVII do XIX wieku, a inicjatorem jej powstania był Daniel Ostenberg, ówczesny właściciel Wambierzyc.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

Źródło informacji: http://turystyka.klodzko.pl/wambierzyce

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

—————————————————————————————————————————————–

Ten szereg skał rozciąga się na osiem lub dziewięć mil angielskich,
zaczyna się i kończy tak nagle, że wygląda jak korona na szczycie góry…

Tak o Szczelińcu Wielkim pisał w swoich listach z podróży po Śląsku John Quincy Adams. Od tamtych czasów góry te urzekają wędrowców tajemnicą, jaką skrywają pośród skał… Dlatego chętnie tam wracam:)

—————————————————————————————————————————————-

 Park Narodowy Gór Stołowych został utworzony 16.09.1993 r. Jest on położony na terenie Sudetów Środkowych na płn.- zach. Ziemi Kłodzkiej, przy granicy polsko-czeskiej. Górami Stołowymi nazywana jest znajdująca się na terytorium Polski pd.- zach. część rozległej, piaskowcowej płyty wypełniającej nieckę śródsudecką, pomiędzy Karkonoszami a Górami Bystrzyckimi i Orlickimi. Czeski jej fragment nosi nazwę Broumovska Vrchovina i również objęty jest ochroną (CHKO -Broumovsko). Park Narodowy Gór Stołowych jest dziewiętnastym w kolejności Parkiem Narodowym utworzonym w trosce o ochronę przyrody nieożywionej w 1993 r. Jest on położony na terenie Sudetów Środkowych na płn.- zach. Ziemi Kłodzkiej, przy granicy polsko-czeskiej. Góry Stołowe zamykają od północnego- zachodu Kotlinę Kłodzką, ciągnąc się na długości 17 km w kierunku południowo- wschodnim: od granicy polsko- czeskiej po przełomową dolinę Bystrzycy Dusznickiej w okolicy Polanicy Zdroju. Stanowią one fragment rozległego (45 km długości), wyraźnie wyodrębnionego pasma górskiego, zaliczanego do Sudetów Środkowych.

—————————————————————————————————————————————–

Nazwa Góry Stołowe doskonale opisuje ich krajobraz, którego charakterystycznymi elementami są rozległe płaszczyzny zrównań i wznoszące się nad nimi, urwistymi ścianami, płaskie stoliwa skalnych bastionów. Unikalna rzeźba, wzbogacona dużym nagromadzeniem rozmaitych form erozji piaskowców w postaci głębokich szczelin, labiryntów i blokowisk skalnych, czy pojedynczych skałek o niespotykanych kształtach, czyni Góry Stołowe wyjątkowymi w skali Polski. Rzeźba ta jest odzwierciedleniem płytowej budowy geologicznej związanej z osadowym pochodzeniem tworzących je skał. W późnej kredzie, w okresie między ok. 95 do 80 mln lat obszar dzisiejszych Gór Stołowych stanowił zatokę rozległego i płytkiego morza czeskiego. Spływające z przylegających obszarów lądowych rzeki nanosiły materiał zwietrzelinowy, który osadzał się na jego dnie. W rezultacie utworzyły się trzy poziomy piaskowców: dolny, środkowy i górny, powstałe z gruboziarnistych osadów przedzielonych drobnoziarnistymi marglami. Piaskowce te zalegają prawie poziomo, a od licznych pionowych spękań noszą nazwę ciosowych.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

Skały margliste w południowo- zachodniej części gór łączą się w jeden kompleks o znacznej miąższości. Swój współczesny wygląd Góry Stołowe zawdzięczają stosunkowo młodym ruchom tektonicznym oraz erozji, które rozpoczęły się w miocenie i trwają po dzień dzisiejszy. Charakterystyczne powierzchnie zrównań powstały w wyniku długotrwałych okresów tektonicznego spokoju przed kolejnymi okresami wypiętrzania.

—————————————————————————————————————————————-

—————————————————————————————————————————————–

Ciekawostką jest, że Góry Stołowe to jedyny przykład tego rodzaju gór płytowych w skali całego kraju. Góry Stołowe mają niemalże całkiem prostopadłe zbocza. Cechą charakterystyczną są odosobnione formy skalne, które przybierają bardzo ciekawe kształty, od kształtów zwierząt, po kształt grzybów i baszt.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

Przykładowo Błędne Skały tworzą niesamowity labirynt skalny, który został wyrzeźbiony w piaskowcach siłami natury takimi jak wiatr i woda. Owe formy skalne stworzyły doskonałą, kilkusetmetrową trasę turystyczną, która jest niezwykle często odwiedzana. Nazwa gór, jak można się domyślić, odzwierciedla ich krajobraz spowodowany płytową budową geologiczną (która związana jest z osadowym pochodzeniem skał). Unikalna, fascynująca rzeźba terenu Gór Stołowych sprawia, że są one absolutnie wyjątkowe.

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————-

Bez koralowy (Smbucus recemosa) rośnie w widnych zaroślach, wymaga gleb świeżych, żyznych, gliniastych, a także na glebach suchych i kamienistych. Jest odporny na mróz i suszę.  Podobnie jak bez czarny jest wskaźnikiem gleb bogatych w związki azotowe.

—————————————————————————————————————————————-

—————————————————————————————————————————————–

—————————————————————————————————————————————–

Obszar Parku Narodowego Gór Stołowych w układzie piętrowym szaty roślinnej Sudetów w całości położony jest w piętrze regla dolnego. W lasach wyróżniono kilkanaście potencjalnie naturalnych zbiorowisk leśnych, najważniejsze z nich to kwaśna buczyna sudecka; porasta ona głównie płaskie lekko nachylone wierzchowiny i łagodne stoki, na ubogich glebach bielicowych i brunatnych kwaśnych a w wariancie wilgotnym w miejscach niewielkich wysięków wodnych. Drzewostany tego zbiorowiska tworzy głównie buk z udziałem jawora, świerka i jodły. Runo najczęściej ma postać ubogą z dużym udziałem trzcinnika, rzadziej borówki czernicy. Najlepiej zachowane fragmenty kwaśnej buczyny spotkać można jedynie w formie rozproszonych płatów na stromych, południowych stokach oraz jako uboższe enklawy na obszarach zajmowanych przez żyzną buczynę sudecką.

—————————————————————————————————————————————–

Informacje zaczerpnięto ze strony Parku Narodowego Gór Stołowych: http://www.pngs.com.pl/index.html

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

—————————————————————————————————————————————–

Śnieżnicki Park Krajobrazowy obejmuje cenny pod względem krajobrazowym i przyrodniczym rejon Sudetów Wschodnich. W jego skład wchodzą pasma górskie: Góry Bialskie, (Postawna 1114 m n.p.m.), Masyw Śnieżnika (1425 m n.p.m..) i Góry Złote (1109 m n.p.m. – Smrek), stanowiące wschodnią „ścianę” Kotliny Kłodzkiej. Masyw Śnieżnika nazywany jest ,,Strzechą Europy”, ponieważ z Trójmorskiego Wierchu wody spływają do trzech mórz: Czarnego (Morawa), Bałtyckiego (Nysa Kłodzka) i Północnego (Orlica).

—————————————————————————————————————————————–

,,Góry Złote” – Obszar obejmuje północno-wschodnią część Gór Złotych, zbudowaną głównie ze skał metamorficznych i wylewnych, porośniętą lasami świerkowymi i bukowo-świerkowymi. Niewielkie powierzchnie zajmują tereny otwarte, zajęte przez łąki, młaki i ziołorośla górskie.

—————————————————————————————————————————————–

Wartość przyrodnicza i znaczenie:
Obszar jest kluczowy dla zachowania bezkręgowców, szczególnie Carabus variolosus (jedno z dwóch stanowisk gatunku w regionie kontynentalnym). Siedliska przyrodnicze grają tu rolę drugoplanową, choć znajdują się tutaj bardzo dobrze zachowane fragmenty młak węglanowych (7230) oraz różnych zbiorowisk leśnych (szczególnie łęgi Carici remotae-Fraxinetum z wieloma gatunkami chronionymi, oraz fragmenty żyznych i kwaśnych buczyn). Łąki zachowane w dolinach potoków, szczególnie koło Orłowca, Lutyni i Wrzosówki są bogate w chronione gatunki roślin naczyniowych. Na obszarze ostoi znajduje się duże zimowisko nietoperzy Jaskinia Radochowska, w której stwierdza się od kilkunastu do kilkudziesięciu nietoperzy (maksymalnie 65 w 1991 r.) z 7 gatunków. Najliczniej zimują tutaj mopki (maksymalnie 53 osobniki) i nocki duże (maksymalnie 15 osobników). Sporadycznie obserwowany jest tutaj nocek Natterera, podkowiec mały i mroczek późny. Przy granicy obszaru znajdują się inne zimowiska nietoperzy: sztolnie kopalni złota w Złotym Stoku (SOO Kopalnie w Złotym Stoku PLH 020007) i grota nad Lądkiem. Obszar Gór Złotych jest szczególnie ważny dla zachowania populacji podkowca małego, nocka orzęsionego, nocka dużego i mopka. Na obrzeżach obszaru znajduje się kilka kolonii rozrodczych nocka dużego, liczących od kilkunastu do ponad 100 osobników, które wykorzystują tereny leśne i łąkowe ostoi jako żerowiska. Znane są pojedyncze kryjówki letnie oraz zimowe podkowca małego i nocka orzęsionego. Jednak ze względu na północną granicę występowania tych gatunków, przebiegającą przez Sudety, Góry Złote są ważnym obszarem dla utrzymania ich populacji.

—————————————————————————————————————————————-

,,Kopalnie w Złotym Stoku”
Sztolnie w Złotym Stoku są wyrobiskami po dawnej kopalni złota i arsenu. Jest to zespół kilkunastu obiektów, z których dwa są udostępnione do zwiedzania.
Wartość przyrodnicza i znaczenie:
Obszar pokryty jest głównie przez kwaśne buczyny i grądy w wysokim stopniu przekształcone na skutek gospodarki leśnej. Ciepłolubne murawy i zbiorowiska naskalne występują w pobliżu starych sztolni. Ostoja ważna dla zachowania kolonii zimowych 4 gatunków nietoperzy z i 5 innych bardziej pospolitych gatunków. Ogólna liczba zimujących tu nietoperzy to ok. 100-150 osobników.

—————————————————————————————————————————————-

Do opracowania wykorzystano informacje ze strony Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego.

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

—————————————————————————————————————————————–