{"id":4453,"date":"2015-04-03T23:04:01","date_gmt":"2015-04-03T21:04:01","guid":{"rendered":"http:\/\/joannawieczorek.pl\/?p=4453"},"modified":"2015-04-05T11:54:07","modified_gmt":"2015-04-05T09:54:07","slug":"moj-nauczyciel-4-04-2015","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/?p=4453","title":{"rendered":"M\u00f3j Nauczyciel &#8211; 4.04.2015"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"https:\/\/joannawieczorek.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/Ceran-ksi\u0105\u017cka.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4454\" src=\"https:\/\/joannawieczorek.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/Ceran-ksi\u0105\u017cka-207x300.jpg\" alt=\"Ceran-ksi\u0105\u017cka\" width=\"207\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/joannawieczorek.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/Ceran-ksi\u0105\u017cka-207x300.jpg 207w, https:\/\/joannawieczorek.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/Ceran-ksi\u0105\u017cka-707x1024.jpg 707w, https:\/\/joannawieczorek.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/Ceran-ksi\u0105\u017cka.jpg 1147w\" sizes=\"auto, (max-width: 207px) 100vw, 207px\" \/><\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Jeden z wielu&#8230; jak\u017ce niezwyk\u0142y.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">,,<strong>Pok\u00f3j Ci wieczny w cichej krainie,<\/strong><br \/>\n<strong>Gdzie b\u00f3l nie si\u0119ga, gdzie \u0142za nie p\u0142ynie,<\/strong><br \/>\n<strong>Gdzie s\u0142yszysz Boga g\u0142os serdeczny <\/strong><br \/>\n<strong>Pok\u00f3j Ci wieczny&#8221;<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: center;\">,,M\u00d3J NAUCZYCIEL&#8221;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Za nieca\u0142e trzy miesi\u0105ce minie kolejna rocznica \u015bmierci mojego ukochanego Nauczyciela-profesora Waldemara Cerana, niekwestionowanego autorytetu i niezwyk\u0142ego badacza dziej\u00f3w Bizancjum. Ale nie tytu\u0142y naukowe s\u0105 tutaj najwa\u017cniejsze. By\u0142 prawdziwie Wielkim Cz\u0142owiekiem. Kochany przez pokolenia swoich student\u00f3w, wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. W\u015br\u00f3d tej grupy znalaz\u0142am si\u0119 i ja. Pocz\u0105tki mojej drogi dydaktycznej nie zapowiada\u0142y nic szczeg\u00f3lnego. Wr\u0119cz przeciwnie o postaci profesora kr\u0105\u017cy\u0142y legendy. Niesamowicie wymagaj\u0105cy, surowy, trudny do ,,zdania&#8221;. Po drugim wyk\u0142adzie historii staro\u017cytnej rzek\u0142 do nas (w sumie by\u0142o nas oko\u0142o siedemdziesi\u0119ciu os\u00f3b na roku), ,,nie ma pana w pierwszym rz\u0119dzie, pani z drugiego si\u0119 przesiad\u0142a, a pan z ostatniego przeszed\u0142 do drugiego&#8221;. Zamurowa\u0142o nas. Do tego jeszcze fenomenalna pami\u0119\u0107 do twarzy&#8230; Nie b\u0119dzie \u0142atwo zaliczy\u0107 pierwszy rok. Strach przed egzaminem rekompensowa\u0142y wyk\u0142ady Profesora, kt\u00f3re by\u0142y istn\u0105 poezj\u0105. Przenosi\u0142am si\u0119 my\u015blami do tysi\u0105cleci, czu\u0142am zapach historii staro\u017cytnej, oczyma wyobra\u017ani widzia\u0142am przemarsz wojsk rzymskich, kobiety Bizancjum. Porusza\u0142 wszystkimi zmys\u0142ami. Nigdy przedtem i nigdy potem, nikt nie by\u0142 w stanie powt\u00f3rzy\u0107 tej doskona\u0142ej wirtuozerii. G\u0142osi\u0142 pi\u0119kne wyk\u0142ady, nacechowane g\u0142\u0119bi\u0105 tre\u015bci, kt\u00f3re elektryzowa\u0142y i porywa\u0142y student\u00f3w. Ca\u0142o\u015bci dope\u0142nia\u0142a postawa Profesora. Nie zdarzy\u0142o si\u0119, aby si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0142 na zaj\u0119cia, sylwetk\u0119 mia\u0142 majestatyczn\u0105, zawsze sta\u0142. Niezwyk\u0142y<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Mistrz, mentor pe\u0142en humoru i erudycji. Rzeczy niezwykle, zawi\u0142e t\u0142umaczy\u0142 prosto i zrozumiale. Nigdy nie okazywa\u0142 zniech\u0119cenia, cierpliwie t\u0142umaczy\u0142. Jego wyk\u0142ady na zawsze pozostan\u0105 w mojej pami\u0119ci. I nie tylko dlatego, \u017ce jeszcze na drugim i trzecim roku studi\u00f3w by\u0142am na nich obecna.<br \/>\nPo uko\u0144czeniu studi\u00f3w magisterskich poczu\u0142am intelektualn\u0105 pustk\u0119, ale wiedzia\u0142am ju\u017c dlaczego&#8230; Postanowi\u0142am, \u017ce stan\u0119 na g\u0142owie, aby dosta\u0107 sie pod skrzyd\u0142a Profesora. Niemniej nie mia\u0142am pomys\u0142u jak to uczyni\u0107. Zebra\u0142am si\u0119 w sobie, stan\u0119\u0142am 2 lipca 2002 roku przed Katedr\u0105 Bizancjum U\u0141. Zapuka\u0142am cichutko, nie\u015bmia\u0142o do drzwi&#8230; otworzy\u0142 sam Profesor. Pomy\u015bla\u0142am, o Bo\u017ce, jaki on gro\u017any, chyba zrezygnuj\u0119 z zapytania: Czy mog\u0119 uczestniczy\u0107 w indywidualnym seminarium doktorskim. Nie min\u0119\u0142a chwila Profesor przywia\u0142 mnie bardzo serdecznie, ciep\u0142ym g\u0142osem zapyta\u0142, co mnie sprowadza, czy napij\u0119 si\u0119 kawy? W\u00f3wczas poczu\u0142am, \u017ce strach ulecia\u0142. Obok mnie sta\u0142 cz\u0142owiek \u017cyczliwy, serdeczny, zwyczajnie zatroskany o drugiego cz\u0142owieka. Przebieg\u0142a mi my\u015bl: ,,A\u015bka, ale masz szcz\u0119\u015bcie&#8221;. My\u015bla\u0142am, \u017ce p\u0119kn\u0119 z dumy, ja a na przeciw mnie nieosi\u0105galna Doskona\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3rej zazdro\u015bcili mi wszyscy koledzy z roku. Dope\u0142nieniem spotkania by\u0142o podarowanie mi ksi\u0105\u017cki z dedykacj\u0105: (&#8230;) ,,z nadziej\u0105 na nasz\u0105 naukow\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119&#8221;. I tak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 moja o\u015bmioletnia przygoda z nauk\u0105 w Katedrze Bizancjum U\u0141 pod opiek\u0105 Prof. Waldemara Cerana.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Mistrzu nauczy\u0142e\u015b mnie, \u017ce trzeba mie\u0107 du\u017co pokory. Niestety mi czasem w zawodowym \u017cyciu jej brakuje. Ponadto, aby wymaga\u0107 od innych, nale\u017cy wymaga\u0107 przede wszystkim od siebie. Niemniej w chwilach rozczarowa\u0144, przypominam sobie ostatni\u0105 nasz\u0105 niedoko\u0144czon\u0105 rozmow\u0119. Na zawsze ona b\u0119dzie brzmie\u0107 w moich uszach i zostanie tajemnic\u0105, bowiem pan Profesor, chcia\u0142 mi jeszcze ,,co\u015b? dopowiedzie\u0107, jak si\u0119 spotkamy. Niestety nie zd\u0105\u017cy\u0142. Profesor Waldemar Ceran u\u015bwiadomi\u0142 mi jak du\u017c\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu zawodowym i codziennym odgrywa: wiedza, kurtuazja, szacunek, prawdom\u00f3wno\u015b\u0107, rzetelno\u015b\u0107, profesjonalizm, serdeczno\u015b\u0107 i empatia. Najpi\u0119kniejsze jest to, \u017ce wszyscy jego uczniowie bez wyj\u0105tku byli traktowani z szacunkiem, bez wzgl\u0119du na tytu\u0142y naukowe i zajmowane stanowiska. Ni\u0107 przyja\u017ani i \u017cyczliwo\u015bci nadal trwa. Predyspozycje osobowo\u015bciowe profesora Waldemara Cerana pozwoli\u0142y mu zjednoczy\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie przysz\u0142ych wybitnych naukowc\u00f3w. Nie by\u0142oby to mo\u017cliwe bez ,,rozsiewania pasji&#8221;, niezwyk\u0142ej, g\u0142\u0119bokiej wiedzy, otwarto\u015bci. M\u00f3j Mistrz nie ba\u0142 si\u0119 dzieli\u0107 si\u0119 wiedz\u0105 i do\u015bwiadczeniem z innymi.<br \/>\nNauczy\u0142 mnie jeszcze jednej wa\u017cnej rzeczy. Ot\u00f3\u017c \u017ceby mie\u0107 w \u017cyciu nadziej\u0119, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 ju\u017c starotestamentowy \u017byd, czy ucze\u0144 Chrystusa. Nadziej\u0119 cich\u0105, ufn\u0105 i pokorn\u0105.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Kochany Profesorze, w moim sercu dzi\u0119ki Panu zawsze b\u0119dzie tkwi\u0142o przes\u0142anie Jana Paw\u0142a II, \u017ce ,,Cz\u0142owiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest. Nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli si\u0119 z innymi&#8221;. W moim prywatnym i zawodowym \u017cyciu jest Pan niedo\u015bcignionym wzorem, cz\u0142owiekiem wielkiego serca, mistrzem s\u0142owa. Nie ukrywam, \u017ce obecnie w moim \u017cyciu zawodowym jest niezwykle skomplikowana, trudno jest mi wytrwa\u0107 i post\u0119powa\u0107 z tak cenionymi przez Pana warto\u015bciami etycznymi. Bo tak naprawd\u0119 kogo dzi\u015b obchodz\u0105 przymioty takie jak: uczciwo\u015b\u0107, prawdom\u00f3wno\u015b\u0107, sprawiedliwo\u015b\u0107, pokora, szacunek do cz\u0142owieka?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u015amier\u0107 Pana Profesora by\u0142a dla wszystkich zaskoczeniem. Mam wra\u017cenie, \u017ce Mistrz wyszed\u0142 na chwil\u0119 i doko\u0144czymy nasz\u0105 rozmow\u0119. A mo\u017ce nie chcia\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 po\u017cegna\u0107? A mo\u017ce chcia\u0142 troch\u0119 ode mnie odpocz\u0105\u0107? Skre\u015bli\u0142am zaledwie kilka s\u0142\u00f3w o \u017cyciu cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zadanie ziemskie swe spe\u0142ni\u0142 godnie i zaszczytnie. Jego tw\u00f3rczy umys\u0142 sp\u0142odzi\u0142 wiele dzie\u0142, kt\u00f3re nie spos\u00f3b umie\u015bci\u0107 w kr\u00f3tkim wspomnieniu i s\u0105 potwierdzeniem Jego tytanowej pracy. Niech pomnikiem dla Niego b\u0119dzie moja wdzi\u0119czno\u015b\u0107, wspomnienie i pami\u0119\u0107. Jestem jednak pewna tak, jak inni Jego uczniowie, \u017ce b\u0119dzie na nas cierpliwie czeka\u0142 w miejscach dla Niego wa\u017cnych, gdzie pozostawi\u0142 ma\u0142a cz\u0105stk\u0119 siebie. Dodam tylko, \u017ce notatki z wyk\u0142ad\u00f3w i inne pami\u0105tki od Niego trzymam do dzi\u015b, jak relikwie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Jeden z wielu&#8230; jak\u017ce niezwyk\u0142y. ,,Pok\u00f3j Ci wieczny w cichej krainie, Gdzie b\u00f3l nie si\u0119ga, gdzie \u0142za nie p\u0142ynie, Gdzie s\u0142yszysz Boga g\u0142os serdeczny Pok\u00f3j Ci wieczny&#8221; ,,M\u00d3J NAUCZYCIEL&#8221; Za nieca\u0142e trzy miesi\u0105ce minie kolejna rocznica \u015bmierci mojego ukochanego Nauczyciela-profesora Waldemara Cerana, niekwestionowanego autorytetu i niezwyk\u0142ego badacza dziej\u00f3w Bizancjum. Ale nie tytu\u0142y naukowe s\u0105 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-4453","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-galerie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4453","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4453"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4453\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4469,"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4453\/revisions\/4469"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4453"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4453"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/joannawieczorek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4453"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}