Edukacja Regionalna

Na zakręcie kurzem skrytej drogi-15.03.2017

15 marca 2017

 

Obraz 324  Na zakręcie kurzem skrytej drogi,

Źle ciosany, z źle ciosanym Jezusem,

Naokoło obrośnięty głogiem

Stoi krzyż , a kurz go przyprószył.

Przeciął drogę cieniem rozrośniętym

Bóg go drzewem suchotniczym nakrył,

Pająki ozdobiły sznurami pajęczyn,

Ramieniem objął go zakręt.

A zmurszała legenda jak powstał,

Bladym suchym mchem go obrosła.

/Tadeusz Basselides/

—————————————————————————————————————————————–

Wycieczka do Muzeum Miasta Pabianic-11.10.2016

11 października 2016

dsc_0155Dnia 11 października 2016 roku klasa VI udała się ma wycieczkę do Muzeum Miasta Pabianic na cykl lekcji historyczno-przyrodniczych. Celem wyjazdu była przede wszystkim integracja zespołu klasowego. Ponadto poznanie  historii miasta w okresie kapituły krakowskiej.

—————————————————————————————————————————————

dsc_0106Z zakresu przyrody uczestniczyliśmy w arcyciekawych zajęciach pn. Polowanie o zmierzchu czyli kilka słów o naszych sowach, które poświęcone były wspaniałym myśliwym, jakimi są sowy /w zakresie ich biologii oraz roli w kulturze człowieka/.

—————————————————————————————————————————————

04 dsc_0079

W miarę upływu czasu spostrzegam, że ludzie, których rozumiem najmniej, to ci, których znam najlepiej. Moi przyjaciele są zagadkami…

—————————————————————————————————————————————-

dsc_0080 dsc_0083

Przyjaźń to najwspanialszy i najbardziej kosztowny dar…

—————————————————————————————————————————————-

dsc_0088 dsc_0090

Tylko ludzie o wielkich zaletach serca mają przyjaciół…

—————————————————————————————————————————————

dsc_0094 dsc_0097

Siedliskiem przyjaźni jest serce, ale dochodzimy do niej drogą zrozumienia…

—————————————————————————————————————————————

dsc_0098 dsc_0112

Wykreślić ze świata przyjaźń… to jakby zgasić słońce na niebie…

—————————————————————————————————————————————

Prowadzący zajęcia Pan Piotr Poreda opowiedział nam o dworze pabianickim, który był siedzibą regensów kapituły krakowskiej. Został wzniesiony w trzeciej ćwierci XVI wieku. Pierwsze jego ślady znajdujemy w pracach Władysława Tatarkiewicza, który wymienił go w swej syntetycznej pracy o nowożytnej architekturze w Polsce.

dsc_0106 dsc_0115

—————————————————————————————————————————————

Dalej opowiadał: Pabianice stanowiły od XIV wieku – kiedy to około roku 1350 podniesiono je do rzędu miast – ośrodek włości kapituły krakowskiej, powstałej na terenie dawnej kasztelani chropską zwanej. Tutaj mieściła się siedziba administracji rozległych i bogatych dóbr, w których skład wchodziły dwa miasta (Pabianice i Rzgów) oraz liczne wsie i folwarki.

—————————————————————————————————————————————–

dsc_0163dsc_0165

—————————————————————————————————————————————–

Z ramienia kolegium kapitulnego kanoników krakowskich zarządzali włością wybierani kanonicy – regensi; stała administracja spoczywała w rękach urzędnika świeckiego – podstarościego, odpowiedzialnego wobec duchownych lustratorów wizytujących posiadłości co kilka lat. Dopiero od końca XVI wieku oddawano dobra w dzierżawę tenutariuszów, noszących tytuł starosty.


dsc_0159 dsc_0161

—————————————————————————————————————————————–

Siedziba pabianicka położona była na zachodnim skraju średniowiecznego miasta, koncentrującego się wokół Starego Rynku sięgającego swym początkiem XIV wieku.


dsc_0164Usytuowana na brzegu rzeki Dobrzynki, nie opodal kościoła parafialnego, znajdowała tam dogodne miejsce obronne wśród podmokłych rozlewisk. Część zabudowań znajdowała się na przeciwnym (lewym) brzegu rzeki, gdzie w połowie XVI wieku powstało Nowe Miasto. Do początku XIX wieku dwór i kościół były jedynymi budynkami murowanymi w mieście, często niszczonymi przez liczne pożary.

Do budowy przystąpiono 1565 roku i trwała ona 5 lat. Budowniczym i twórcą pabianickiego dworu był murator – Wawrzyniec Lorek. Ówczesny regens Stanisław Dąbrowski zawarł z nim umowę w 1565 lub 1566 roku. Zapłatą dla Lorka miało być 50 florenów i naturalia np. owies, pszenica itp. Z początkiem 1571 roku budowa była już całkowicie ukończona, a w roku następnym Lorek otrzymał pozostałość należnego mu mocą kontraktu wynagrodzenia. Zapewne w gotowym już budynku malarz Melchior wykonywał dekoracje malarską górnej izby, nad bramą; dowiadujemy się też, że zatrudniony był w tym czasie stolarz Hanusz.

—————————————————————————————————————————————–

dsc_0171Już w średniowieczu istniał na tym terenie dwór mieszkalny, siedziba regensów kapituły i miejsce gdzie znajdował się skarbiec włości; wspomina o nim Długosz. Wieżę otoczono pod koniec XV wieku ziemnymi obwarowaniami, wzniesiono przy nim basztę strzegącą dostępu przez most oraz samborzę obok wejścia do fortalicji; było to zasługą kanonika Bernarda Lubrańskiego pełniącego w roku 1496 funkcję tenutariusza dóbr.

—————————————————————————————————————————————–

dsc_0166dsc_0173

—————————————————————————————————————————————–

W początku XVI wieku podejmowano dalsze prace dla zapewnienia większej obronności dworu i jego licznych drewnianych zabudowań: wzmacniano budynki, zbudowano nowy most prowadzący do wieży, a nawet ozdobiono zegarem fundacji kanonika Mikołaja Krzyckiego.

 


dsc_0169 Już wówczas kapituła uznała konieczność wzniesienia nowej murowanej siedziby w Pabianicach. W tym też celu w 1531 roku założono cegielnię. W 1532 roku dwór uległ częściowemu zniszczeniu na skutek pożaru. Jednak straty zostały odbudowane, a przy samborzy wzniesiono murowane schody. W 1550 roku kapituła zdecydowała się na rozbudowę dworu. Do realizacji planów doszło w 1564 roku po wizytacji. Mówiło się wówczas o budowie murowanej wieży, czyli fortalicji z cegły palonej, wraz ze sklepionymi pomieszczeniami, mającymi służyć do przechowywania kosztownych rzeczy, jak również o obwarowaniu samego miasta i otoczeniu go w części murowanym, w części drewnianym ogrodzeniem.

—————————————————————————————————————————————-

dsc_0278 dsc_0273

 

 

 

 

 

Jednorodny budynek dworu pabianickiego wzniesiony został z typowej dla tego okresu renesansowej cegły o niezbyt wielkich wymiarach. Ściany jego zapewne od razu były tynkowane, zgodnie z nowym zwyczajem coraz powszechniej stosowanym w drugiej połowie XVI wieku. Ciosu piaskowcowego użyto do obramowań okien, strzelnic i nielicznych portali, ponadto wykonano z niego część elementów wieńczących attykę.

—————————————————————————————————————————————–

Przestrzeń między nim a pd. alkierzem wypełnia przybudówka z klatką schodową, wyodrębnioną z budynku. Zasadniczy podział wnętrza uzyskano przez niesymetryczne przecięcie prostokąta dwoma prostopadłymi ścianami, dzielącymi go na każdej kondygnacji – na cztery nierównej wielkości pomieszczenia. Pozostałe izby mieszczą się w alkierzach i w ryzalicie zach. Jeszcze w XIX wieku wejście mieściło się w elewacji południowej. W XX w. drzwi zamurowano i wybito obok we wschodniej ścianie alkierza. Były one osłonięte drewnianym gankiem, dostępnym przez schody.

dsc_0180 dsc_0182

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

dsc_0186 dsc_0187

 

 

 

 

 

Na belce jednego z okien widnieje napis renesansową maiuskułą: SIC TRA(N)SIT GL(ORI)A MUNDI, a na jeszcze innych (głównie w elewacji wschodniej) możemy znaleźć małe herby kapituły krakowskiej, oraz inicjały S.D. (Stanisław Dąbrowski). Dwór Obronny w Pabianicach należy zaliczyć do jednego z najciekawszych pod względem architektonicznym, historycznym i wizualnym zabytków woj. łódzkiego.

—————————————————————————————————————————————–

Biolog, Pan Tomasz Przybyliński przybliżył nam tajemniczych, nocnych łowców-sowy…

dsc_0130 dsc_0131

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————-

Poznaliśmy kilka gatunków sów m.in.: puszczyka, uszatkę, puchacza, włochatkę i sóweczkę.

dsc_0133 dsc_0137

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

Dowiedzieliśmy się o ,,nocnych nasłuchach”, tzn., że w identyfikacji sów o wiele ważniejsza jest znajomość głosów aniżeli ich wyglądu zewnętrznego. Najbardziej skuteczną metodą lokalizacji jest przeprowadzenie nasłuchu w odpowiednim okresie roku i o właściwej porze, zwykle w godzinach wieczorno-nocnych. Niezbędna jest dobra znajomość podstawowych głosów.

dsc_0142 dsc_0143

—————————————————————————————————————————————–

dsc_0141 dsc_0138

 

 

 

 

 

 Wypluwki, czyli zrzutki to niestrawione resztki pokarmu (sierść, pióra, chitynowe części owadów, kości ssaków i ptaków) w postaci zwartych klusek usuwane z żołądka ruchami wymiotnymi.  Po zebraniu większej ilości wypluwek można dokonać analizy ich zawartości, posługując się metodą polegającą na namoczeniu wypluwek w wodzie, rozdrobnieniu i oddzieleniu materiału kostnego przydatnego do oznaczania ofiar: zębów, żuchw, kości długich, górnych elementów czaszek, dziobów.

—————————————————————————————————————————————–

 dsc_0152dsc_0150

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

dsc_0146 dsc_0159

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————-

dsc_0303 dsc_0269

 

 

 

 

 


dsc_0307 dsc_0310

 

 

 

 

 

Bieg do autobusu…

————————————————————————————————————————————–

Na koniec posiłek… 

dsc_0317 dsc_0316

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————

rozmowy i mam nadzieję, że zadowolenie:)

dsc_0319 dsc_0318

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————-

dsc_0324 dsc_0329

 

 

 

 

 

Mniam…

—————————————————————————————————————————————-

dsc_0344 dsc_0335

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–


dsc_0320 dsc_0326

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————

dsc_0345dsc_0352

 

 

 

 

 

Dziękujemy serdecznie Pani Bogusławie Dudzik – Gozdek za opiekę:)

—————————————————————————————————————————————-



 

XXII sesja SDiM-wyniki-28.04.2016

28 kwietnia 2016

IMG_7405XXII sesja SDiM
Temat: Miejsca pamięci – materialne świadectwo wydarzeń szczególnych dla lokalnej i narodowej tożsamości

Cmentarz wojenny żołnierzy w Milejowie

Otrzymaliśmy 23/30 punktów. Zabrakło nam 4:( Mieliśmy ogromne problemy z zamieszczeniem materiałów na platformie. Limit rozmiarów pliku dla filmu wymusza niską jego jakość. Kolejną wadą jest mechanizm przesyłania plików, który działa kapryśnie i jest niedopracowany. Termin ostatecznego opublikowania przez zespoły relacji z zadania rekrutacyjnego na platformie SDiM kolidował z terminem egzaminów gimnazjalnych. Uważamy, że niepoważnym był fakt przedłużania ,,wprowadzania? materiałów o kolejne kilka dni, kiedy to inny uczestnicy ,,spinali? się aby zdążyć zgodnie z regulaminem. Temat przedsięwzięcia arcyciekawy:)

Plan działań:

  1. Informacja o miejscu pamięci narodowej zaczerpnęliśmy m.i.n:

Artykułów: Tomasza Mazura, Milejów – by poczuć zapach historii i Henryka Stańczyka, Działania wojenne na Ziemi Piotrkowskiej we wrześniu 1939 r.; Książki Jana Górala, Zbrodnie Wehrmachtu w Piotrkowskiem we wrześniu 1939 r. Wystawy czasowej IPN-u w Łodzi w naszej szkole pn. ,,Zbrodnie niemieckie na ziemi łódzkiej w czasie drugiej wojny światowe”; Materiałów źródłowych uzyskanych od pracowników gminy; Udziału w spotkaniu pn. ,,ROZPRZA 1939- PAMIĘTAMY” – zorganizowanym w Gminnym Centrum Kultury w Rozprzy (12.06.2015). W programie wysłuchaliśmy odczyt pana Jarosława Skury o działaniach obronnych w Rozprzy, kampanii wrześniowej 1939 roku. Ponadto korzystaliśmy z przewodników turystycznych i zasobów internetowych.

 Wykonanie zdjęć /i praca w terenie/

IMG_7408 IMG_7414 IMG_7420

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_7427 IMG_7442

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————-


 IMG_7448 IMG_7453    

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_8867 IMG_8874

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_8875 IMG_8879

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_8883 IMG_8884

Pomoc koleżanek okazała nieodzowna:)

—————————————————————————————————————————————–


IMG_8885 IMG_8891

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_8898IMG_8901

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_8912 IMG_8916

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————-

IMG_8909 IMG_8908

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————–

IMG_8893 IMG_8918

 

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————-

3. Opis wydarzenia historycznego:

We wspólnej mogile miejsce spoczynku znalazło 631 żołnierzy Wojska Polskiego poległych w dniach 4-6 września 1939 roku w obronie Piotrkowa Trybunalskiego przed I Niemiecką Dywizją Pancerną. Udało się zidentyfikować tylko 157 poległych, w tym 24 oficerów i 133 żołnierzy szeregowych. 473 osoby pochowano jako nieznane.

Lokalizacja:

Zlokalizowany we wsi Milejów, blisko drogi krajowej nr 9, około 7 km od Piotrkowa Trybunalskiego. Łatwo trafić bowiem położony jest obok cmentarza parafialnego, od strony głównej bramy wejściowej. Znajduje się on na powierzchni około 0,0828 ha. Istniejące zagospodarowanie obejmuje 5 mogił zbiorowych. Obramiony słupkami ze sztucznego kamienia złączonymi kutym łańcuchem. Od strony podjazdu pomnik z godłem, metalowym krzyżem i pamiątkową tablicą.

Pierwszy pomnik ku czci poległych żołnierzy wybudowano w 1967 roku. Uroczystości odsłonięcia odbyły się 29 października 1967 roku. W 2001 roku cmentarz odnowiono. Przebudowano gruntownie kwatery, uporządkowano alejki i wykonano nowy obelisk. W dokumentach nie widnieje autor pomika.

Tradycyjnie w każdą pierwszą niedzielę września na cmentarzu wojennym w Milejowie odbywają się uroczystości upamiętniające żołnierzy walczących w tzw. ,,Bitwie o szosę piotrkowską” i mieszkańców okolicznych miejscowości, pomordowanych wówczas przez Niemców. Opiekę nad cmentarzem sprawuje Parafia Rzymsko-Katolicka w Milejowie

Inskrypcja na pomniku:

„MIEJSCE WIECZNEGO SPOCZYNKU 631 ,, ŻOŁNIERZY POLSKICH” 76 LIDZKIEGO PUŁKU PIECHOTY IM. L. NARBUTTA – 29 GRODZIEŃSKIEJ DYWIZJI PIECHOTY – 86 MAŁODECZNIAŃSKIEGO PUŁKU PIECHOTY – 19 WILEŃSKIEJ DYWIZJI PIECHOTY – ARMII „PRUSY” – 11 BAONU STRZELCÓW – WOŁYŃSKIEJ BRYGADY KAWALERII – ARMII „ŁÓDŹ” – POLEGŁYCH W WALCE – Z HITLEROWSKIM NAJEŹDŹCĄ – WE WRZEŚNIU 1939 R”.

Epitafium przy pierwszej mogile zbiorowej za pomnikiem:

„TU SPOCZYWA 40-tu POLSKICH – ŻOŁNIERZY, POLEGŁYCH – ŚMIERCIĄ BOHATERÓW” – dnia 6 IX 1939 r. W OBRONIE OJCZYZNY – PRZED NAWAŁĄ NIEMIECKĄ – MIĘDZY KTÓREMI BRACIA – p.pr.rez. RÓŻNOWSKI KAZIMIERZ lat 26 – p.pr.rez. BUJNICKI STANISŁAW lat 28 – URODZENI w WILNIE – CZEŚĆ POLEGŁYM BOHATEROM”.

Spoczywają tu żołnierze 76 Lidzkiego Pułku Piechoty im. Ludwika Narbutta 29 Dywizji Piechoty, 86 Małodeczniańskiego pp 19 Wileńskiej DP Armii „Prusy”, 11 Baonu Strzelców Wołyńskiej Brygady Kawalerii Armii „Łódź” oraz innych jednostek, polegli w kampanii wrześniowej w obronie Piotrkowa Trybunalskiego. Spoczywają tutaj oficerowie 76 pp: mjr Eugeniusz Justyniak dowódca 2 batalionu oraz ppłk dypl. Stanisław Sienkiewicz – dowódca pułku.

Po przedstawieniu projektu przez nauczyciela historii zdecydowaliśmy, że wybieramy Cmentarz wojenny żołnierzy w Milejowie, który jest miejscem pochówku 643  żołnierzy, którzy walczyli na okolicznych terenach we wrześniu 1939 r. stawiając opór niemieckim żołnierzom oraz żołnierzy polskiego podziemia. W celu uzyskania wiarygodnych wyników zdecydowaliśmy,  że grupę badawczą będą stanowić mieszkańcy trzech miejscowości w naszej gminie, ,,różnorodn”? populacja pod względem wieku, wykształcenia  i płci.

Badanie przeprowadziliśmy:

  • 5 kwietnia 2016 r. w godzinach od 15.30 do 16.30 w Rozprzy (nasza gmina)
  • 6 kwietnia 2016 r. w godzinach od 15.30 do 16.30 w Milejowie (miejscowość, gdzie znajduje się cmentarz wojskowy)
  • 7 kwietnia 2016 r. w godzinach od 16.30 do 17.30 w Niechcicach (miejscowość, w której mieszkamy).

Po spotkaniu informacyjnym, zebraniu materiałów źródłowych, map, przewodników przygotowaliśmy promocję przedsięwzięcia. Po wykonaniu ulotek i plakatów udaliśmy się do księdza wikariusza, aby ogłosił naszą akcję w miejscowym Kościele przy okazji ogłoszeń parafialnych. Poprosiliśmy naszych rodziców, znajomych o pomoc w rozdawaniu  i rozwożeniu ulotek. Naszymi sojusznikami zostali:

  • Wydział Promocji Gminy Rozprza, który zamieścił nasz plakat o badaniu w dziale aktualności na swojej stronie internetowej;
  • Gminne Centrum Kultury w Rozprzy;
  • Gminna Biblioteka Publiczna w Milejowie i Niechcicach (pomoc w badaniach);
  • Nauczyciel informatyki pan Zbigniew Woszczyk, który zamieścił informację na naszej, szkolnej stronie internetowej i nauczyciel historii pani Joanna Wieczorek, która również zamieściła na swojej stronie internetowej informację o naszej inicjatywie;

W działaniu wsparli nasz również jeszcze inni chętni nauczyciele, rodzeństwo, koleżanki i koledzy.

Pytania badawcze (otwarte):

  1. Zdaniem pana/i jakim czynnikom naród zawdzięcza swoje trwanie?
  2. Czym jest zdaniem pana/i miejsce pamięci narodowej?
  3. Jaka jest zdaniem pana/i rola miejsc pamięci narodowych?
  4. Czy zdaniem pana/i istnienie miejsc pamięci narodowych jest przyczynkiem do pogłębionej refleksji nad historią własnego narodu?
  5. Jakie zna pan/i miejsca pamięci narodowej w gminie Rozprza?
  6. Jak pan/i sądzi, czy Cmentarz wojenny żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku w Milejowie jest obecny w świadomości lokalnej mieszkańców?
  7. Co możemy zrobić, my mieszkańcy gminy Rozprzy by w naszej świadomości miejsca pamięci zaistniały mocniej, przecież są dowodem na to, że wielu naszych rodaków złożyło przyszłym pokoleniom największy dar ? własne życie?
  8. Czy zdaniem pana/i obcowanie z miejscem pamięci może zainspirować jednostkę do myślenia historycznego?
  9. Zbigniew Herbert powiedział: „Naród, który traci pamięć, traci sumienie”. Czy to wezwanie zdaniem pan/i jest aktualne dziś?
  10. Proszę ustosunkować się do myśli Wiesława Brudzińskiego ?Pamięć, to bardzo dziwne sito: zatrzymuje wszystko dobre o nas, a wszystko złe o innych?.

 Kto brał udział w badaniu i dlaczego? Podajcie liczbę osób.

W badaniu wzięło udział  39 osób w różnym wieku. Wśród ankietowanych znaleźli się m.i.in. gimnazjaliści, licealiści, studenci, ksiądz (przykład nowego mieszkańca), emerytowani i obecni nauczyciele, sołtys, panie radne, pracownicy sklepów, emeryci, odwiedzający centrum kulturalne, czytelinycy bibliotek, pracownicy fizyczni, przyjezdni i inni. Ankieta zawierała pytania otwarte.

Wnioski:

W badaniu wzięło udział  39 osób w różnym wieku. Wśród ankietowanych znaleźli się m.i.in. gimnazjaliści, licealiści, studenci, ksiądz (przykład nowego mieszkańca), emerytowani i obecni nauczyciele, sołtys, panie radne, pracownicy sklepów, emeryci, pracownicy fizyczni, przyjezdni i inni. Ankieta zawierała pytania otwarte.

  1. Zdaniem pana/i jakim czynnikom naród zawdzięcza swoje trwanie?

Analiza badań ankietowych przeprowadzonych wśród uczestników dowodzi, że zdecydowana większość ankietowanych twierdzi, ze naród zawdzięcza swoje trwanie takim czynnikom jak:

  • pamięci o historii narodu,
  • patriotyzmie /postawie patriotycznej/,
  • świadomości historycznej,
  • postawie Polaków szczególnie wobec zaborów, powstań narodowych, I i II wojny światowej, walki z komunistami,
  • języku polskim,
  • honorze,
  • wierze,
  • roli nauczyciela w kształtowaniu postaw patriotycznych,
  • tożsamości narodu,
  • dumy z symboli narodowych,
  • pamięci o ludziach, którzy ,,walczyli i nigdy nie zwątpili? oraz ,,braku obojętności na sprawy narodu?.

 Czym jest zdaniem pana/i miejsce pamięci narodowej?

Badani chętnie udzielali odpowiedzi na pytanie czym jest pomnik pamięci narodowej, wskazując, że jest to miejsce, które upamiętnia jakieś ważne wydarzenie z przeszłości narodu (takie, które nie pozostało obojętne na dalsze losy narodu) lub postać, która przyczyniła się dla dobra i suwerenności ojczyzny.

 Jaka jest zdaniem pana/i rola miejsc pamięci narodowych?

Rola miejsc pamięci narodowych,  zdaniem ankietowanych, to uświadamianie (nawet teraz, gdy większość z nas żyje w biegu), jak dużo zawdzięczamy niektórym ludziom z przeszłości, którym nie był obojętny los ojczyzny oraz przypominanie o wydarzeniach historycznych, które w jakiś sposób wpłynęły na historię narodu.

 Czy zdaniem pana/i istnienie miejsc pamięci narodowych jest przyczynkiem do pogłębionej refleksji nad historią własnego narodu?

Istnienie miejsc pamięci narodowych jest przyczynkiem do pogłębionej refleksji nad historią własnego narodu, bo mogą one skłonić ludzi do szukania informacji o wydarzeniach historycznych czy o postaciach, które w tych wydarzeniach historycznych wsławiły się.

Jakie zna pan/i miejsca pamięci narodowej w gminie Rozprza?

Ankietowani podali: Cmentarz wojskowy w Milejowie, Cmentarz w Rozprzy (zbiorowe mogiły żołnierzy Wojska Polskiego), Pomnik Żołnierza Bohatera w Rozprzy, mogiłę Żołnierzy na cmentarzu w Niechcicach, kamień z tablicą poświęconą żołnierzom  z armii ,,Łódź? w parku w Rozprzy, obelisk w Longinówce i Rajsku Małym, głaz w Mierzynie. Niestety nieliczni ankietowani potrafią wskazać inne miejsca pamięci w najbliższej okolicy

Jak pan/i sądzi, czy Cmentarz wojenny żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku w Milejowie jest obecny w świadomości lokalnej mieszkańców?

Analiza zgromadzonego materiału empirycznego wykazała, że wszyscy ankietowani uważają, że Cmentarz wojenny żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku w Milejowie jest obecny w świadomości lokalnej mieszkańców.

Co możemy zrobić, my mieszkańcy gminy Rozprzy by w naszej świadomości miejsca pamięci zaistniały mocniej, przecież są dowodem na to, że wielu naszych rodaków złożyło przyszłym pokoleniom największy dar – własne życie?

Ankietowani odpowiadali, że mogą nagłaśniać poprzez media czy Internet informacje o takich miejscach pamięci ? niektórzy z mieszkańców gminy Rozprza mogą nie wiedzieć, że takie miejsca w ich gminie istnieją. Ponadto, że miejsca pamięci mogą się stać tematami rozmów, dzięki którym być może mocniej zaistnieją w naszej, jak i naszego rozmówcy i jego świadomości. Uwzględnili również informację, że owe miejsca muszą: stać tematami prelekcji dla dzieci i młodzieży, tematami wykładów, ,,zaszczepianiem od najmłodszych lat? miłości do Ojczyzny, dbanie o te miejsca, organizowanie spotkań pamięci i rocznic.

Czy zdaniem pana/i obcowanie z miejscem pamięci może zainspirować jednostkę do myślenia historycznego?

Badani wskazali, że obcowanie z miejscem pamięci może wywołać u danej jednostki refleksje, ale także niezaspokojoną chęć dowiedzenia się więcej o tym miejscu, więcej o danym wydarzeniu historycznym czy postaciach historycznych, które służyły ojczyźnie. Taka osoba może być pod wrażeniem dokonań takich postaci historycznych ? przecież poświęciły się dla dobra naszego narodu.

Zbigniew Herbert powiedział: „Naród, który traci pamięć, traci sumienie”. Czy to wezwanie zdaniem pan/i jest aktualne dziś?

Zdaniem wszystkich respondentów odpowiedź w pierwszej i drugiej części pytania brzmi ,,tak?, ponieważ naród bez pamięci o tym, co go dotyczy, co się na niego składa, traci w pewnym sensie sumienie ? obojętne mu jest, co się stanie we własnym państwie, nie obchodzą go losy własnego kraju. Badani wskazują, że powinniśmy o tym pamiętać, bo żyjemy w czasach, gdzie większość z nas goni za czymś ? jesteśmy ciągle zabiegani i ciężko nam znaleźć czas na refleksje na temat kultury i historii kraju. Jednak ważne jest, by choć tą cząstkę czasu znaleźć, by nie utracić świadomości tego, kim po części jesteśmy.  Każdy naród powinien pamiętać o swojej historii. Ankietowani zaznaczyli, też że nie wszyscy pamiętają, że inni oddali za nas życie, a także nie wszyscy okazują patriotyzm!

Proszę ustosunkować się do myśli Wiesława Brudzińskiego ,,Pamięć, to bardzo dziwne sito: zatrzymuje wszystko dobre o nas, a wszystko złe o innych”.

Niewiele osób odpowiedziało na to pytania. Niemniej ci, którzy zdecydowali się na nie odpowiedzieć napisało, że myśl ta może znaczyć, że pamiętamy o dobrych rzeczach, które odnoszą się do nas samych, a to, co złe natychmiast utożsamiamy z innymi osobami. Najpiękniejsze momenty wiążą się z naszym życiem, a te gorsze wspomnienia ? z innymi osobami.

 Podsumowując wyniki naszych badań ankietowych można stwierdzić, że: bolesna historia naszej Ojczyzny jest przykładem świadomości, tożsamości narodowej i   materialnym świadectwem pamięci.

Napiszcie w jaki sposób i komu ogłosiliście wyniki Waszego badania.

Wyniki i wnioski naszego badania zostaną przekazane:

  • paniom radnym /do odczytania na najbliższej sesji/, wydziału promocji naszej gminy/do zamieszczenia na stronie internetowej/ księdza wikarego /do odczytania przez w ogłoszeniach parafialnych/ nauczycielowi informatyki /do zamieszczenia na stronie internetowej/ Zespołu Szkolno-Gimnazjalnego w Niechcicach
  • nauczycielowi historii /do zamieszczenia na prywatnej stronie internetowej, do zamieszczenia w Gminnym Centrum Kultury w Rozprzy opublikowanie badań w gazecie Ziemia Piotrkowska.

Napiszcie w jaki sposób i komu ogłosiliście wyniki Waszego badania. (max. 700 znaków)

Wyniki i wnioski naszego badania zostaną przekazane: paniom radnym /do odczytania na najbliższej sesji/,wydziału promocji naszej gminy/do zamieszczenia na stronie internetowej/,księdza wikarego /do odczytania przez w ogłoszeniach parafialnych/,nauczycielowi informatyki /do zamieszczenia na stronie internetowej/ Zespołu Szkolno-Gimnazjalnego w Niechcicach,nauczycielowi historii /do zamieszczenia na prywatnej stronie internetowej,opublikowanie badań w gazecie Ziemia Piotrkowska.Dodatkowo 10 maja 2016 roku podamy na podsumowaniu projektu gimnazjalnego w Hołdzie Szarym Szeregom gościom i rodzicom.

O wynikach powiadomiłyśmy również naszych sprzymierzeńców: pracowników Gminnego Centrum Kultury w Rozprzy  i Gminnej Biblioteki Publicznej w Milejowie i Niechcicach.

Czy załączyliście film?

  • Tak

REALIZACJA PLANU DZIAŁAŃ

Opiszcie działania, które przeprowadzaliście na podstawie wniosków Waszego badania. Kto uczestniczył w Waszych działaniach? Napiszcie jaka była Wasza rola w przeprowadzonych działaniach.

9.03.2016 r. – Spotkanie z nauczycielem historii, który poinformował nas o rozpoczęciu rekrutacji do XXII sesji Sejmu Dzieci i Młodzieży i temacie projektu.

11.03. 16.03.2016 r. Wybór miejsca pamięci narodowej i poszukiwanie materiałów źródłowych, przewodników, map i innych niezbędnych pomocy.

13.03.2016 r – Rozmowa z księdzem wikarym Wojtanem i skierowanie prośby z ogłoszeniem dla parafian o naszym przedsięwzięciu.

14.03.2016 r. – Konsultacja z panem Michałem Tokarskim z Zespołu ds. Koordynowania Projektów Unijnych i Rozwoju Gminy, który z wykształcenia jest historykiem i udało mu się zrealizować kilka świetnych projektów historycznych ,,małej Ojczyzny?.

17.03- 18.03.2016 r. Przygotowanie ulotek i plakatów.

21-23.03.2016 r. Przygotowanie ankiet.

1.04.2016 r. ?Zamieszczenie informacji o projekcje na stronie internetowej szkoły i nauczyciela historii. Po lekcjach udaliśmy się do biblioteki osiedlowej.

2.04.2016 r. ? Wizyta w Urzędzie Gminy w wydziale promocji. Rozmowa z panem Łukaszem Antoszczykiem z prośbą o zamieszczenie informacji o badaniach na stronie gminy.

Spotkanie z pracownikami w Gminnym Centrum Kultury w Rozprzy. Zostawienie ankiet. Zaangażowanie pań do współpracy. Tego dnia pojechaliśmy również do Gminnej Biblioteki Publicznej w Milejowie. Poprosiliśmy panią bibliotekarkę o współpracę.

Dalej rozwożenie ankiet do kilku sklepów, rozdanie wśród znajomych, wysłanie mailem do pani sołtys we Wronikowie.

5 kwietnia 2016 r.  w godzinach od 15.30 do 16.30 w Rozprzy

6 kwietnia 2016 r. w godzinach od 15.30 do 16.30 w Milejowie

7 kwietnia 2016 r. w godzinach od 16.30 do 17.30 w Niechcicach

8.04.2016 r. Rejestracja zespołu. Publikacja i wysłanie wyników badań.

12.04. 2016 r. – Ukończenie filmu, obróbka zdjęć i mapy.

 Co było największym sukcesem, z czego jesteście dumni, czym chcielibyście się pochwalić?
Dumni jesteśmy z tego faktu, że udało nam się poznać i zbadać miejsce, o którym tak naprawdę  nie mieliśmy pojęcia. Przejeżdżając obok tego niezwykłego miejsca myśleliśmy, że to tylko kilka starych, niewielkich krzyży. Odkrylismy miejsce poległych żołnierzy Armii „Łódź” i Armii „Prusy”. Co ważne udało nam się tym tematem zainteresować naszych rówieśników, co uważamy za spory sukces. Na miejscu przy kręceniu filmu okazało się, że tylko 157 żołnierzy zostało zinetntyfikowanych. Pojawiła się myśl, że to wyjątkowe miejsce jest nie tylko relitem przeszłości, ale oddziaływało na nasze emocje. Symboliczne zapalenie zniczy było dla nas formą hołdu dla zamordowanych. Ponadto wzbudziło refleksję nad losem ludzi i świata, a nade wszystko potomkami ofiar, szczególnie z tabliczkami: ,,Żołnierze W.P.-N.N.”. Utwierdziło nas w przekonaniu, że warunkiem tożsamości narodowej jest pamięć i głoszenie prawdy historycznej. W końcu dzięki przystąpieniu do projektu mogliśmy pokazać młodszym uczniom, że należy rozwijać i kształtować postawę patriotyczą, a nie tylko poświęcać swój wolny czas na gry komputerowe.

Jesteśmy dumni jeszcze z jednej rzeczy. Mianowicie, że miejsce pamięci jest uporządkowane, czyste i wyjątkowo zadbane, co nasuwa wniosek, że nie grozi nam amnezja pamięci zbiorowej i tożsamości kulturowej

Składamy serdeczne podziękowania Paniom z Gminnego Centrum Kultury w Rozprzy, Biblioteki w Niechcicach Milejowie oraz Panu Michałowi Tokarskiemu za przekazanie cennych wskazówek i materiałów.

Szczegółowe informacje można znaleźć pod adresem: https://sdim.sejm.gov.pl/sdim_2016.nsf/results.xsp

Mierzyn-20.01.2016

20 stycznia 2016

20160226_09011220160226_090013Rys historyczny: Parafia istniała już w 1410 r. Pierwotny kościół drewniany pochodził z początkowego okresu istnienia parafii. W XIII w. wybudowano nowy w stylu gotyckim. Część tego kościoła stanowi obecnie prezbiterium, do którego w latach 1600-09 właściciele wsi, dobudowali renesansową nawę.

W dniu 22.01.1825 r. nawa kościoła zapadła się po zakończonej liturgii niedzielnej. W jej miejsce staraniem ks. Franciszka Zandera wystawiono nową i tak odrestaurowaną świątynię uroczyście poświęcono (konsekrowano) w 1835 r. Nowej przebudowy kościoła i wieży dokonał ks. Antoni Christoph w 1925 r.

Źródło informacji: ks. dr hab. Paweł Wolnicki

—————————————————————————————————————————————–

20160226_09002220160226_090150 20160226_090156

Kapliczka z przełomu XVIII i XIX stulecia, wzniesiona z piaskowca, zwieńczona ściętym ostrosłupem. We wnętrzu znajduje się figurka Chrystusa ,,Boleściwego” /Vir Dolorum/. Kapliczka znajduje się na dawnym cmentarzu przykościelnym.

—————————————————————————————————————————————

20160226_09063620160226_090630Niedaleko Kościoła znajduje się drewniana kapliczka z figurą św. Jana Nepomucena, który jest patronem zakonu jezuitów, Pragi, spowiedników, szczerej spowiedzi, dobrej sławy i mostów, flisaków, rybaków. Chroni przed powodzią. Kapliczki z wizerunkiem świętego stawiano głównie  na rozstaju dróg i przepraw rzecznych. Kult św. Jana Nepomucena jest bardzo rozpowszechniony nie tylko w Polsce, ale w Europie i Ameryce Łacińskiej. Święty jest symbolem milczenia, odwagi, lojalności. Chroni tajemnice i pomaga w ich dotrzymaniu. Ochrania przed zniesławieniem, sprawuje opiekę nad honorem, a podobno i nad pożyciem małżeńskim. Warto zaznaczyć, że w ikonografii przestawiony jest on w stroju kapłana m.in.: z kluczami, książką, czy krzyżem w ręku.

——————————————————————-

20160226_091749 20160226_091932 20160226_093156

—————————————————————————————————————————————

Tekst i zdjęcia: Joanna Wieczorek

—————————————————————————————————————————————–

100 minut o Legionach Józefa Piłsudskiego – 9.10.2015

9 października 2015

Obszerny reportaż na stronie:

http://rozprza.pl/984/100-minut-o-legionach-jozefa-pilsudskiego-w-setna-rocznice-utworzenia-4-i-6-pulku-piechoty-legionow-polskich-w-rozprzy.html

—————————————————————————————————————————————–

Panta rhei – 18.09.2015

20 września 2015

DSC_0906Zaczynamy naszą przygodę. Wspólne spotkania dają nam asumpt do niezapomnianej przygody, wspólnych zabaw i ciekawie przeżytych chwil.

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————

W naszych głowach jawi się: fantazja, mądrość i szukanie drogi na przyszłość:)

DSC_0002 DSC_0004

 

 

 

 

—————————————————————————————————————————————

Nie ma przypadkowych spotkań!

DSC_0009 DSC_0011

—————————————————————————————————————————————

W młodzieńczej twarzy lu­bimy to właśnie, że zag­raża jej sta­rość, a w uśmie­chu – że jed­no słowo może go prze­mienić w łzy…

DSC_0020 DSC_0023

—————————————————————————————————————————————

Młodość już ta­ka jest, sa­ma us­ta­la gra­nice wyt­rzy­małości, nie py­tając, czy ciało to zniesie. A ciało zaw­sze znosi…

DSC_0042 DSC_0929

—————————————————————————————————————————————

DSC_0942 DSC_0943

—————————————————————————————————————————————

 DSC_0919DSC_0030

————————————————————————————————————————————–

Nie idź za mną, bo nie umiem prowadzić. Nie idź przede mną, bo mogę za Tobą nie nadążyć. Idź po prostu obok mnie i bądź moim przyjacielem…

DSC_0034 DSC_0037

—————————————————————————————————————————————

DSC_0043DSC_0053

—————————————————————————————————————————————

DSC_0056DSC_0062

—————————————————————————————————————————————

DSC_0044 DSC_0042

————————————————————————————————————————————-

Przyjaciele – jedna dusza w dwóch ciałach?

 DSC_0063DSC_0070

————————————————————————————————————————————-

DSC_0894 DSC_0899

————————————————————————————————————————————–

DSC_0068DSC_0084

—————————————————————————————————————————————

Kwiaty nie zakwitną bez ciepła słońca. Ludzie nie mogą stać się ludźmi bez ciepła przyjaźni…

DSC_0114DSC_0135

—————————————————————————————————————————————

 DSC_0118 DSC_0134

—————————————————————————————————————————————

DSC_0206 DSC_0040

—————————————————————————————————————————————

   Przyjaciel to ktoś, kto rozumie Twoją przeszłość, wierzy w Twoją przyszłość i akceptuje Ciebie takim, jakim jesteś…

DSC_0931DSC_0904

—————————————————————————————————————————————

DSC_0915DSC_0105

—————————————————————————————————————————————

DSC_0901 DSC_0108

—————————————————————————————————————————————

Siła i piękno są da­rem młodości…

DSC_0917 DSC_0991

—————————————————————————————————————————————

DSC_0902DSC_0903

—————————————————————————————————————————————

Póki jes­teśmy młodzi, wszys­tko jest przed nami…

 DSC_0958DSC_1011

—————————————————————————————————————————————

DSC_0088 DSC_0098

C.d.n.

————————————————————————————————————————————–

Architektura średniowiecznej Polski-15.09.2015

15 września 2015

Opactwo Cystersów w Sulejowie w moim obiektywie. Kliknij odnośnik „więcej”, aby obejrzeć galerię.


(more…)

Pałac Biskupów Kujawskich w Wolborzu – 2.08.2015

2 sierpnia 2015

Photo 018Zespół pałacowy usytuowany w południowo-wschodniej części osady na tzw. biskupiej górce. Obecny pałac zbudowany został w latach 1768-73 przez biskupa Antoniego Ostrowskiego wg projektu wybitnego architekta włoskiego Franciszka Placidiego z przeznaczeniem na letnią rezydencję biskupów kujawskich. Należy do najświetniejszych rezydencji magnackich w Polsce z okresu późnego baroku. Zespół składa się z pałacu, dwóch oficyn, pomieszczeń gospodarczych i kordegardy, a także z dziedzińca paradnego i parku pałacowego. Od południowego-zachodu zespół zamknięty jest falistym ogrodzeniem z żelazną bramą. W centrum tego kompleksu znajduje się dwukondygnacyjny pałac, zbudowany na planie prostokąta z trzema ryzalitami o zaokrąglonych narożnikach w fasadzie frontowej. Na środkowym, trójkątnym szczycie kartusz rokokowy z 1773 roku. Dawniej budynek główny był połączony z bocznymi oficynami półkolistymi galeriami kolumnowymi.

IM000945Wolborski pałac był używany przez biskupów kujawskich do 1818 roku. Następnie przejęła go Komisja Rządowa Wojny Królestwa Polskiego , lokując tutaj w 1834 roku inwalidów wojennych. Następnie dawna rezydencja biskupia stała się koszarami dla dwóch rot rosyjskiego, połockiego pułku piechoty (do 1910 roku). Spowodowało to znaczną dewastację pałacu i parku, pogłębioną jeszcze spaleniem go podczas I wojny światowej. W okresie międzywojennym w odbudowanym pałacu (1937 rok) mieściły się junackie hufce pracy. We wrześniu 1939 roku spaleniu uległa południowo – wschodnia oficyna pałacu Podczas II wojny światowej pałac zajmowali Niemcy. Po 1945 roku był on użytkowany kolejno przez : Wyższą Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego, Dom Dziecka i Liceum Pedagogiczne latach 1950-61 przeprowadzono generalna restaurację pałacu. Od 1967 roku dawna rezydencja biskupów kujawskich jest siedzibą Zespołu Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego w Wolborzu. W pałacu mieści się izba muzealna, przechowująca pamiątki historyczne z dziejów Wolborza. W ostatnich latach staraniem dyrekcji ZSRCKU zespół pałacowy poddano wielu zabiegom konserwatorskim i upiększającym. Przed frontonem pałacu znajduje się Pomnik Czynu Grunwaldzkiego, odsłonięty w 1960 roku w 550 rocznicę wymarszu wojsk Władysława Jagieły z Wolborza na bitwą grunwaldzką. Autorem projektu pomnika „Dwa Miecze” jest Stefan Weyman.

IM000944

Źródło: http://www.wolborz.ugm.pl

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

———————————————————————————————————————————————–

Działanie militarne armii niemieckiej w Piotrkowskiem we wrześniu 1939: Milejów i Longinówka – 31.07.2015

31 lipca 2015

DSC_0343Oddziały niemieckie dokonały totalnego zniszczenia Milejowa i Longinówki. Najdotkliwiej ucierpiał Milejowiec. Sadyzm zbrodni dokonanej w tej wsi tylko w części odtwarzają relacje i zeznania naocznych świadków. Regina Jakubiak, której zamordowano męża relacjonuje: Po wejściu do wsi żołnierze niemieccy wchodzili do każdej zagrody i jak znaleźli mężczyznę to go na miejscu zastrzelili lub zakuli bagnetami. (…) wrzucali do mieszkań granaty i podpalali zabudowania. Na 80 zabudowań zostało tylko 5 domów mieszalnych. Władysław Sima, któremu zamordowano wtedy ojca i brata podaje: po odparciu ataku polskiego hitlerowcy (…) w ramach represji za opór żołnierzy polskich spalili prawie cały Milejowiec, a dużą grupę mieszkańców wsi oraz uciekinierów z innych miejscowości wymordowano.

DSC_0345

Długa jest lista ofiar w Milejowcu. Zamordowano tam co najmniej 55 osób, w tym 30 mieszkańców tej wsi, 18 z Krzyżanowa, zaś 7 z innych miejscowości. Żołnierze Wehrmachtu nie oszczędzili życia nawet dwojgu kilkuletnim dzieciom oraz 4 osobom w wieku powyżej 70 lat.
Podobnie bestialskich czynów dopuścił się Wehrmacht w Longinówce. Pod koniec nocnej walki z batalionem 76 pp wojsko niemieckie podpaliło dom, w którym znajdowali się uwięzieni wieczorem 5 września jeńcy i ludność cywilna. Do usiłujących wydostać się z płonącego domu Niemcy otworzyli ogień z czołgu. Śmierć poniosło 9 osób. Ponadto tegoż i poprzedniego dnia Niemcy zastrzelili w dwu inny egzekucjach 5 osób. Msząc się na niewinnej ludności, spalili 1/3 zabudowań wsi.

Przygotowałam na podstawie artykułu Jana Górala, Działanie militarne armii niemieckiej w Piotrkowskiem we wrześniu 1939.

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Jakuba w Piotrkowie – 27.07.2015

27 lipca 2015

DSC_0017 (1)Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim to najstarsza parafia miasta. Pierwszy dokument potwierdzający istnienie kościoła farnego pochodzi z 1349 roku. Przez lata kościół parafialny był świadkiem najważniejszych wydarzeń z historii Polski – obrad sejmów, Trybunałów Koronnych, dziękczynienia za elekcje królów oraz synodów duchowieństwa polskiego. Dziś piotrkowska fara, ,,matka” wszystkich świątyń miasta, stanowi parafię dziekańską. Na jej terenie znajdują się trzy kościoły – parafialny (św. Jakuba) oraz dwa rektoralne: oo. Jezuitów i oo. Bernardynów.

———————————————————————————————————————————————-

DSC_0023 (1) DSC_0014 (1) DSC_0018 (1)

 

 

 

 

 

———————————————————————————————————————————————-

DSC_0020 (1) DSC_0015 (1)

 

 

 

 

 

Zdjęcia: Joanna Wieczorek

http://fara.piotrkow.pl/

http://fara.piotrkow.pl/pomnik/

Następna strona »